Flash News

കാല്‍വരിയില്‍ നിന്ന് (കവിത): ജയന്‍ വര്‍ഗീസ്

April 13, 2017

kalvary size( കഠിന പീഡനങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങിക്കൊണ്ട് കുരിശുമരണത്തിലേക്ക് നടന്നടുക്കുന്ന അരുമപ്പുത്രനെ അകലെ നിന്ന് വീക്ഷിക്കുന്ന അമ്മമനസ്സിന്റെ തേങ്ങലുകളാണ് ഈ കവിത)

പൊന്നോമല്‍കരളേ നിന്‍
ചെന്നിണപൂമേനിയില്‍
ഒന്നുമ്മ വയ്ക്കാന്‍ പോലും
അമ്മക്കിന്നാവില്ലല്ലോ ?

ചമ്മട്ടി വീശാന്‍ മാത്രം
തെമ്മാടിക്കൂട്ടം നിന്റെ
യുള്ളിലെ സ്‌നേഹത്തിന്റെ
കിളിയെ കശക്കുമ്പോള്‍,

തറഞ്ഞ മുള്ളില്‍ നിന്നും
കിനിഞ്ഞ ചോരത്തള്ളി
പരന്നു വീണിട്ടേവ-
മുഴന്നു നീ നോക്കുമ്പോള്‍,

ചുമലില്‍ നീ പേറുന്ന
കുരിശിന്‍ ഭാരത്താലേ
കുനിഞ്ഞു പോകും നിന്റെ-
യുടലില്‍ നീ വീഴുമ്പോള്‍,

ഒന്നടുത്തെത്താന്‍ കൂലി-
പ്പടയെ രൗദ്രത്തിന്റെ
ചെങ്കനല്‍ത്തീയില്‍ തള്ളി
നിന്നെ വീണ്ടെടുക്കുവാന്‍,

അമ്മതന്‍ മോഹം പറ-
ന്നടുത്തെത്തുന്നൂ പക്ഷെ,
ഒന്നുമാവാതെ തക-
ര്‍ന്നടിഞ്ഞു വീണീടുന്നു!

എന്തപരാധം നിന്നെ
കൊലക്കു കൊടുക്കുവാന്‍?
ചിന്തയില്‍ സ്‌നേഹത്തിന്റെ
മുന്തിരി നിറച്ചതോ?

അദ്ധ്വന ഭാരം പേറി-
ത്തളര്‍ന്ന മനുഷ്യനോ-
രത്താണിയായി ത്തീര്‍ന്നീ
സത്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞതോ?

പാപ പുസ്തകത്തിന്റെ
താളുകള്‍ കീറിക്കീറി
പാപിനിപ്പെണ്ണിന്‍ ജീവന്‍
ഏറില്‍ നിന്നണച്ചതോ ?

കടലും, കാറ്റും, പിന്നെ
വയലില്‍പ്പൂവും, മീനും,
ഇടയപ്പാട്ടും, വിത-
ക്കിറങ്ങാ പ്പക്ഷികുഞ്ഞും,

ഒരുപോല്‍ കരളിലെ
കനവായ് പേറിത്തനി-
തെരുവിലലയുന്ന
തെണ്ടിയായ് നടന്നതോ?

തല ചായ്ക്കുവാന്‍ പോലു-
മിടമില്ലാതെ യൊറ്റ
തുണിയില്‍ വിശപ്പിന്റെ
വേദന യറിഞ്ഞതോ?

മാനവ സമൂഹത്തിന്‍
നീതി ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ നിന്നെ-
യാണിയില്‍ തറക്കുമ്പോ-
ളൊന്നവരറിഞ്ഞില്ലാ,

കാലമാകുന്നൂ വധി-
ച്ചൊടുക്കാന്‍ കഴിയാത്ത
ഭാവമാകുന്നൂ വീണ്ടും
ജനിക്കാനിരിക്കുന്നു !

ഏതു കാലത്തും പീലാ-
ത്തോസുമാരുയിര്‍ക്കുന്നൂ ,
നീതി ശാസ്ത്രത്തിന്‍ കഴു-
മരങ്ങളുയര്‍ത്തുന്നു !

പിടഞ്ഞു പിടഞ്ഞു നീ
കുരിശില്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍,
ഇരുളില്‍ പുലരിയായ്
ഇനിയുമുയിര്‍ക്കുന്നു !!

Print This Post Print This Post
To toggle between English & Malayalam Press CTRL+g

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Read More

Scroll to top