ചൊക്ലി (നോവല്‍ – 65): എച്മുക്കുട്ടി

ചൊക്ളിക്ക് അങ്ങ്നെ ചോദിക്കണ്ടാര്ന്നൂന്ന് തോന്നി പപ്പിന്യോട്.. അവളക്കിത്ര ദണ്ണണ്ടാവും മനസ്സ് ല്ന്ന് വിജാരിച്ച്‌ല്ല. ആകനെ വെശർപ്പില് കുതർന്ന് ചൊക്ളീരെ മുണ്ടോണ്ടന്നെ ഒരു പൊതേം പൊത്ച്ച് കൈത്തണ്ടേമ്മേ തലേം വെച്ച് മയങ്ങാര്ന്ന് അവള്. ചൊക്ളി അവളെ തട്‌വീറ്റാണ് ചോയിച്ചേ… ‘ഇമ്മക്ക് മൊക്കള്ണ്ടായാ എന്താക്കും പപ്പിന്യേ?’ അവ്‌ള് ചാടിപ്പെടഞ്ഞ് ഏൻറ്റ്.. ഒറക്കുപ്പായം ഇട്ട്… അട്ക്കള്ള ചായ്പ്പിലെ മണ്ണോടത്ത്ന്ന് വെള്ളം മുക്കണ ഒച്ച ‘ത്ളക് ‘ന്ന് കേട്ടപ്പോ ചൊക്ളി ഏൻറ് ചെന്ന് നോക്കി. അവള് രണ്ട് മൊന്ത വെള്ളം കുട്ച്ച് കയിഞ്ഞ്. ‘പപ്പിന്യേ…’ അവള് വിളിയേക്കാണ്ട് വന്ന് പായേമ്മേ കെട്ന്ന്. ചൊക്ളീം ചെന്ന് കെട്ന്ന്… അപ്പളാണ് അവ്ള് കത പറേണ്… ആദിക്ക് അവളെ കല്ലിയാണം പണ്ണിയ കൊശോൻ ഒര് പോരാത്തോനാര്ന്ന്. അയ്യാള്‌ക്ക് പെണ്ണ് വേണ്ട. അവ്ളോട് ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞ്ല്ല. ഹാറട്ട് കേടാർന്ന് അയ്യാള്‌ടെ. എപ്പളും നെഞ്ഞുവേദനേണ്. പിന്നെ ഷയം പിട്ച്ച്.…

ഹലാക്കിലെ നെയ്‌ച്ചോറ്!!! (ചെറുകഥ): അബൂതി

ഒരു നല്ല ഞായറാഴ്ചയായിട്ട്, രാവിലെ സുബഹിക്ക് തന്നെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ കൈ വിട്ടുപോയി. പരമശുദ്ധനായ ഞാൻ, ഒരു രസത്തിനൊരു കുനിഷ്ഠ് തമാശ പറഞ്ഞതാണ്. അത് ഓളുടെ തലമണ്ടയിൽ കേറി ആണിയടിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ. ഇപ്പോഴെന്തായി! വെളുക്കാൻ തേച്ചത് പാണ്ട് മാത്രമല്ല, കുഷ്ഠവും കുരുപ്പും കൂടിയായി. അവൾ മോന്തയും വീർപ്പിച്ച്, ഏത്തക്കൊട്ടയിൽ വെള്ളം കോരിവച്ചപോലൊരു ഇരുത്തമാണ്. ഓളെ മുണ്ടൻ ചത്തുപോയെന്ന് തോന്നുന്നു. യാതൊരു മിണ്ടാട്ടവുമില്ല! സോപ്പിടാൻ വേണ്ടി ഞാനരികിൽ ചെന്ന്, “എന്ത് പറ്റിയെടീ ചക്കരപ്പാട്ടെ” എന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ, ആ ചുമലിലൊന്ന് സ്പർശിച്ചതേയുള്ളൂ. പാമ്പ് ചീറ്റുന്നത് പോലൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. കറണ്ടടിച്ചപോലെ, ദാ കിടക്കുന്നു ഞാനൊരു മൂലയിൽ. ബലാലിന് വല്ല്യ ശക്തിയില്ലാത്തോണ്ട് നടുവൊടിഞ്ഞില്ല! ഇതിപ്പോൾ മുടിയാൻ കാലത്ത് മുച്ചീർപ്പൻ കുലച്ച പോലായല്ലോ പടച്ചോനെ. രാവിലെ കിട്ടാറുള്ള പതിവ് ചായ കിട്ടാഞ്ഞിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു, അടിവയറ്റീന്നൊരു ഗുളുഗുളൂ ശബ്ദം. ഇന്നിനിയോള്, അടുക്കളയിൽ കേറി ഒരു…

പ്രശസ്തൻ (ചെറുകഥ): അബൂതി

ഒന്നു പ്രശസ്തനാവണം. നാലാള്‌ നമ്മെ പറ്റി നല്ലത് പറയണം. പത്താള് കണ്ടാല്‍ തിരിച്ചറിയണം! ജന്മനക്ഷത്രത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിദോഷം കാരണമായല്ലാതെ, എനിക്കങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത ശൈശവദശയിലുണ്ടാവേണ്ട യാതൊരു കാര്യവുമില്ല. അങ്ങിനെയൊരു ചിന്താഫലമോ, പ്രാർത്ഥനാഫലമോ ആയല്ലാതെ, ബാല്യകാലേ തന്നെ പ്രശസ്തനാവാൻ, ഞാൻ വേറൊരു കാരണവും കാണുന്നുമില്ല. സത്യത്തിൽ സ്വകുടുംബത്തിൽ പോലും ഞാൻ വളരെ അപ്രസ്കക്തനായിരുന്നൊരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അതിൻറെ കാരണം ചേട്ടനായിരുന്നു. കൂടെ എന്റെ കൈയ്യിലിരിപ്പും. ചേട്ടൻ മിടുക്കനായിരുന്നു. യോഗ്യൻ. നന്നായി പഠിക്കും, സത്യസന്ധൻ, അനുസരണ ശീലമുള്ളവൻ. പോരാത്തതിന് കഠിനാധ്വാനിയും, അതും പോരാത്തതിന് സുന്ദരനും. അവനും ഞാനും ഒരുമിച്ച് നിന്നാൽ ചെന്തെങ്ങിൽ നിന്നും പറിച്ച ഇളനീരിന്റെ അരികിൽ കൊട്ടത്തേങ്ങ വച്ച പോലെ കാണുന്നോർക്ക് അയ്യേ എന്ന് തോന്നിപ്പോവും. “അന്നെക്കൊണ്ട് തോറ്റു” എന്ന് എത്രയോ വട്ടം ഉമ്മ തന്നെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. സ്വതവേ കള്ളം പറയാൻ വലിയ മടിയില്ലാത്ത, പറയുന്ന കളവുകളുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് വല്ല്യ ബോധമില്ലാത്ത…

കഥാകാരന്റെ കനല്‍ വഴികള്‍ (അദ്ധ്യായം -12): കാരൂര്‍ സോമന്‍

ഗുണ്ടകളുമായുളള ഏറ്റുമുട്ടല്‍ ഗുണ്ടാമേധാവി മിശ്രയുടെ നാവിന്‍ തുമ്പത്തു നിന്നു വന്നതു നല്ല വാക്കുകളായിരുന്നില്ല. അപ്പു അപമാനഭാരത്തോടെ നിന്നതല്ലാതെ എതിര്‍ത്തൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. സത്യത്തില്‍ അതിനുളള ധൈര്യമില്ലായിരുന്നു. അയാള്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് വന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള്‍ അപ്പു കാശു ചോദിക്കാറില്ല. കൂട്ടത്തില്‍ രണ്ടുപേര്‍ കഴിച്ചപ്പോള്‍ അതിന് കാശു കിട്ടണം. അതായിരുന്നു അപ്പുവിന്‍റെ നിലപാട്. അതയാള്‍ മിശ്രയോട് പറയുകയും ചെയ്തു. എന്‍റെ കൂടെ വന്നവരെ നീ അപമാനിച്ചു അതായിരുന്നു മിശ്രയുടെ വാദം. അയാള്‍ തന്‍റെ കൊമ്പന്‍ മീശ പിരിച്ചുകൊണ്ട് അപ്പുവിന്‍റെ കഴുത്തില്‍ ബലമായി പിടിച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു, നിനക്ക് കാശു വേണോടാ മദ്രാസ്സി. അപ്പു ഭയത്തോടും ദൈന്യതയോടും നോക്കി. കടയില്‍ മൂന്നു ജോലിക്കാരുളളതാണ്. അതില്‍ ഒരാള്‍ പാചകക്കാരനാണ്. ഞാനും സെയിനും അടുക്കളയില്‍ തണുപ്പില്‍നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാന്‍ അടുപ്പിലെ കല്‍ക്കരിയില്‍ നിന്നുളള ചൂടു കൊണ്ട് നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു കാഴ്ച്ച കാണുന്നത്. മിശ്ര എന്ന ഗുണ്ടയെക്കുറിച്ചു…

ചൊക്ലി (നോവല്‍ – 64): എച്മുക്കുട്ടി

തര്ല്ല, കൊട്ക്ക്ല്ല എന്ന്ക്കെ പറ്ഞ്ഞൂച്ചാലും പർദാനമന്ത്‌രിക്ക് കള്ളമ്മാരേ മാത്തറല്ല പിന്നെ ഉമ്മിണി കാശും കൊറെ ചാക്കോളില് നെറ്ച്ച് കൊട്ക്കണ്ടി വന്ന്. ഒരു മന്ത്‌രീരേ ഒപ്പം ആ കള്ളമ്മാരെ ഏതാണ്ടും ഒര് ഒട്ങ്ങ്യേ നാട്ട്‌ല്ക്ക് വിമാനത്ത്‌ല് ഏറ്റി കൊണ്ടാക്കി കൊട്ത്തു. ആ പണ്ടാര നാട്ട്ലാണ് ഇമ്മടെ നാട്ടാര്ള്ള വിമാനം നിർത്തീട്ടിര്ന്നേ. അത്‌ല് നെറച്ചും ഇമ്മടെ നാട്ട്ലെ ആളോളും. ചൊക്ളിക്ക് ഈയ്യെടവാട് തീരേങ്ങട് പിട്ച്ച്ല്ല. താമരച്ചേട്ത്താര് ആസ്പത്ത്‌രീല് കെട്ന്ന് മരിച്ചതാണ് പർദാന കാരണം. ഈയ്യ കള്ളമ്മാരേം കാശും കൊട്ക്കാനാണെങ്കി അന്നന്നെ ആവാര്ന്ന്. വെച്ച് വെച്ച് നീട്ടി നീട്ടി ഒരായ്ച്ച ഇടുത്ത് അത്‌മ്മേ ആദി കേറി ചേട്ത്താര്ക്ക് ഒടൂല് മരണാ വന്ന്… എന്തോരം തിന്നാൻ തന്ന കൈയോളാ അവര്ടെ. അവര് ഇങ്ങ്നെ വല്ല നാട്ട്ലേം കള്ളമ്മാരേ പേടിച്ച് ചാവണ്ടി വന്ന്ല്ലേ.. അടക്കാനായിറ്റ് കോടംകര പള്ളീല്ക്ക് താമരച്ചേട്ത്താരേം കൊണ്ട് പൂവ്വണത് നോക്കേര്ന്ന് ചൊക്ളി.…

ചൊക്ളി (നോവല്‍ – 63): എച്മുക്കുട്ടി

കൊറേ മൻഷമ്മാര് രണ്ട് നാട്ട്ലും ചത്ത് തൊലഞ്ഞപ്പോ ജുദ്ദം കയിഞ്ഞ്. പപ്പിനിക്ക് നാടോളിലെ മൻഷമ്മാര് ചാവണതും കഷ്ടപ്പെട്ണതും വല്യ സങ്കടാണ്. ഏത് നാടായാലും അവള്ക്ക് അങ്ങ്ന്യാണ്. അവര്ക്കൊക്കെണ്ടാവ്‌ല്ലേ വീടും കുടുമ്മോം കൂട്ടാരും എന്നാണ് അവള് ചോയിക്ക്യാ.. അവള്ക്ക് ഈ ലോകത്ത്‌ലെ എല്ലാ മൻഷമ്മാരേം അങ്ങ്നെ ഒരിഷ്ടാണ്. ആര് ജുദ്ദം തൊട്ങ്ങീന്ന് കേട്ടാലും ആര് ജയിച്ചൂന്ന് പറ്ഞ്ഞാലും പപ്പിനി ചിറിക്കും. എന്ന്ട്ട് പറേം, ‘ആയിദം ഇണ്ടാക്കണ കമ്പിന്യോള് ജുദ്ദം ചേപ്പിച്ചു. അവര്ടെ ആയിദം ഇഞ്ഞീം ഇഞ്ഞീം വിറ്റ് പോണ്ടേ? അയിനണ് ജുദ്ദം. ജുദ്ദം ചെയ്ത നാടോളും അവ്ടത്തെ നാട്ടാരും അപ്പ്ടി തോറ്റ്… പിന്നേം പങ്കപ്പാട്ട്‌ലാവും. ജുദ്ദം കൊണ്ട് ഒര് കാര്യോം ല്യ..കൊറേ മൻഷമ്മാര് മരിക്കും. കൊറേപ്പേര് കഷ്ടത്ത്‌ലാവും. അതണ് ജുദ്ദം.’ മേത്തമ്മാരാ ജുദ്ദം ഇണ്ടാക്കീത് ന്ന് എല്ലാരും പറഞ്ഞേര്ന്നു.. മറിയപ്പാറേല് മൊയ്തീൻ കാജീം പാക്കിസ്സാനെ സകായിക്ക്ണ്ട്‌ന്നാ കേട്ടോടങ്ങീത്. ഇന്തുക്കള്…

ഗീവർഗീസിനെ ചുമക്കുന്നവർ (കഥ): ജെയിംസ് കുരീക്കാട്ടിൽ

ഒന്ന് സ്പർശിച്ച മാത്രയിൽ തന്നെ ഗീവർഗീസ് പുണ്യാളന്റെ ചൈതന്യം ചാക്കോച്ചന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് മിന്നൽപിണറായി പ്രവഹിക്കുകയായിരുന്നു. ചാക്കോച്ചൻ പുണ്യാളന്റെ പ്രതിമ എടുക്കുകയായിരുന്നില്ല. പുണ്യാളൻ തന്റെ വെള്ള കുതിരയുമായി ചാക്കോച്ചന്റെ തോളിലേക്ക് ചാടി കയറുകയായിരുന്നെന്ന് വേണം പറയാൻ. പള്ളി പെരുന്നാളിന്റെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പുണ്യാളൻമാർ നിരനിരയായി അണിനിരന്നു കഴിഞ്ഞു. സെന്റ്‌ ജോസഫ്, സെന്റ്‌ തോമസ്, സെൻറ് സെബാസ്ററ്യനോസ്, സെൻറ് മേരി, സെൻറ് അൽഫോൻസാ, ഗീവർഗീസ് അങ്ങനെ പത്ത് പതിനാല് പുണ്യാളന്മാര്‍ ഉണ്ട്. എല്ലാവരെയും ചുമക്കാനുള്ളവരുടെ പേരും നേരത്തെ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിരുന്നതാണ്. അതിലൊന്നും ചാക്കോച്ചന്റെ പേര് ഉണ്ടായിരുന്നതല്ല. ഇതിലൊന്നും വലിയ താത്പര്യം ഉള്ള ആളുമല്ല അദ്ദേഹം. കമ്മ്യുണിറ്റിയിലെ മറ്റ് മെമ്പേഴ്‌സുമായ് സോഷ്യലൈസ് ചെയ്യാൻ ഒരു അവസരം എന്നതിൽ കവിഞ്ഞു ഇത്തരം ചടങ്ങുകളിൽ ഒന്നും സജീവമാകുന്ന സ്വഭാവം ചാക്കോച്ചനില്ല. പുണ്യാളൻമാരുടെ പ്രതിമ ചുമന്നുകൊണ്ട് പ്രദക്ഷിണം നടത്തുക, അത് കണ്ട് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരുന്ന് പുണ്യാളന്മാർ ആനന്ദിക്കുക,…

നൂപുര ധ്വനികള്‍ ….! (കഥ): വര്‍ഷിണി വിനോദിനി

  “മുരളിയൊന്നൂതു വേണുഗോപാലാ കരുണയാലെന്‍ മന പ്രേമമൂര്‍ത്തേ വൃന്ദാവനമാമീ പാരില്‍ പൊങ്ങും പ്രേമ സന്ദേശമാം വേണുഗാനം കൃഷ്ണാ.. അനുദിനമുണ്ണുവാന്‍ കൊതി തിങ്ങീടും മാനസ താപത്തെ മാറ്റിയാലും കൃഷ്ണാ.. മാനസ താപത്തെ മാറ്റിയാലും…” ഉള്ളതില്‍ വെച്ച് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ചുവന്ന പട്ടു പുടവയും പൂത്താലി മാലയും പാലയ്ക്ക കമ്മലുകളും മോതിരവുമണിഞ്ഞ് തലമുടി കോതി മിനുക്കി നീട്ടി മുടഞ്ഞ് കുഞ്ചലം ചേർത്ത് കെട്ടി വെച്ചു.. മുല്ലപ്പൂ മാല ചൂടി ചുണ്ടുകളില്‍ ഇളം ചുവപ്പ് ചായം തേച്ച് വാസനകള്‍ പുരട്ടി കാത്തിരിയ്ക്കുകയാണ്.. ആദ്യമായി ഉടുത്ത ചേല ഒരിയ്ക്കല്‍ കൂടി ചുറ്റാന്‍ കിട്ടിയ ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യം. നീണ്ട കൈവിരലുകള്‍ ചുവന്ന ചേലയിലെ ചുളിവുകള്‍ ഉഴിഞ്ഞ് താഴോട്ടിറക്കുന്നതിനിടെ യാതൊരു കാരണവും കൂടാതെ പിറുപിറുത്തു.., “കാത്തിരിയ്ക്കുകയാണ് ഞാന്‍.. നിന്റെ അക്ഷര കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിച്ച് മാറോടണയ്ക്കവാന്‍.. രൂപവും ഭാവവും പ്രായവും ഇല്ലാത്ത നിന്റെ മുന്നില്‍ ഞാന്‍ കാഴ്ച്ചവെയ്ക്കുന്നത് ആല്‍ത്ത പുരട്ടി…

ചൊക്ളി (നോവല്‍ – 62): എച്മുക്കുട്ടി

ജുദ്ദം എങ്ങ്നേണ് വന്ന്താവ്വോ.. പർദാനമന്ത്‌രി ഒരു ബസ്സീക്കേറി പാക്കിസ്ഥാൻല്ക്ക് പോയി…ആരാണ്ടും കൊറേപ്പേര് കൂടെപ്പോയി..എല്ലാ വെഷ്മോം ശരിയാക്കീന്നൊക്ക്യാണ് സുകുമാഷ് പറഞ്ഞേര്ന്നേ. ചെല മേത്തമ്മാരോടൊക്കെ ശരിക്കനേ പറ്ഞ്ഞു. ‘ഇന്തു പർദാനമന്ത്‌രി വന്നപ്പോ എല്ലാം ശര്യായ കണ്ടാന്ന്..ങ്ങളല്ലേ ഇന്തുക്കള് ബരിച്ചാ ശര്യാവ്‌ല്ല ന്ന് പറഞ്ഞേര്ന്നേ’.. പിന്നേ പാറ്ട്ടീരെ ആള്ക്കാരോടും അങ്ങ്നെ പറഞ്ഞോണം പറ്ഞ്ഞ്ട്ട് ഇത്തിരി ഉന്തീടലും ഉര്ണ്ട് വീഴലും കത്തി വീശലും ഒക്കെണ്ടായീ.. അങ്ങ്നെ അങ്ങ്ട് പറ്ഞ്ഞ് പറ്ഞ്ഞ് കേറുമ്പളാണ് ജുദ്ദം വന്ന്ത്. മേത്ത്മ്മാര് കള്ളമ്മാരാ, അവ്‌ര് ഒരു മോറോണ്ട് ഇളിച്ചിട്ട് മറ്റേ മോറോണ്ട് ജുദ്ദം ചിയ്യും എന്നായി എല്ല്‌രടേം പറ്ച്ചല്. ഇന്തുക്കളും മാപ്ളാരും ഒര്മിച്ച് പറ്ഞ്ഞൊടങ്ങീ അങ്ങ്നെ. മറിയപ്പാറേല് മേത്തമ്മാര് കാര്യേയിറ്റ് മിണ്ടീര്ന്നില്ല അപ്പോ. ആ ജുദ്ദം അവ്‌ര്ക്കും സുഖള്ള കാര്യേയിര്ന്ന്ല്ല. മേത്തമ്മാര്‌രെ മക്കളും ജുദ്ദം ചിയ്യണ്ടാര്ന്നൂന്ന് മറിയപ്പാറക്കാര്‌ന്നെ അറിഞ്ഞത്, നാല് ശവപ്പെട്ട്യോള് ഒരീസം വന്നെർങ്ങീപ്പളാ. മേത്തപ്പെട്ടി രണ്ട് മാപ്ളപ്പെട്ടി…

കഥാകാരന്റെ കനല്‍‌വഴികള്‍ (അദ്ധ്യായം – 11): കാരൂര്‍ സോമന്‍

ആദ്യ ജോലി മോഷണം ആ സംഭവം അപ്പോള്‍ തന്നെ ചെറിയാന്‍ ജ്യേഷ്ഠത്തിയെ വര്‍ണ്ണോജ്വലമായി ധരിപ്പിച്ചു. പരസ്പരം തല്ലുകൂടുന്നവരെ ഒന്നകറ്റാന്‍ ശ്രമിക്കാതെ എരിതീയില്‍ എണ്ണയൊഴിക്കും പോലുളള ഒരാളായിരുന്നു ചെറിയാന്‍. തിന്മകളെ ഒറ്റപ്പെടുത്താന്‍ കഴിയാതെ അതിനോട് സഹതാപം കാട്ടുന്നവര്‍. വീട്ടിലെത്തിയ എന്നെ ജ്യേഷ്ഠത്തി ശകാരിച്ചു. ഓരോ വാക്കുകളും എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചു. ജ്യേഷ്ഠത്തി കാര്യമറിയാതെ തുളളുകയാണെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി. ആരോ തെറ്റിധരിപ്പിച്ചതാണ്. നീ ഇവിടെ വന്നത് ഞങ്ങളുടെ സ്വസ്തത നശിപ്പിക്കാനാണോ. ഇന്നുവരെ ഇവിടെ ജീവിച്ചത് അഭിമാനത്തോടെയാ. ഞാന്‍ അതിനു മറുപടിയായി ചോദിച്ചു, എന്നെ ഒരുത്തന്‍ അനാവശ്യമായി അസഭ്യം പറഞ്ഞാല്‍, ഉപദ്രവിച്ചാല്‍ അതെല്ലാം കയ്യും കെട്ടി സ്വീകരിക്കണമെന്നാ പറയുന്നേ?. അതിനെ എതിര്‍ത്തിട്ട് അറിയിച്ചു, നീ ഇനി ആരെയും ഉപദ്രവിക്കരുത്. നീയിപ്പോള്‍ ഒരു തലവേദനയായി മാറിയിരിക്കയാ. മറ്റുളളവരുടെ മുഖത്ത് എങ്ങനെ നോക്കും? സ്വന്തം നിലപാടുകള്‍ എന്‍റെ മേല്‍ അടിച്ചേല്പിച്ചിട്ട് ജ്യേഷ്ഠത്തി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. മറ്റുളളവര്‍ക്കൊപ്പം…