Flash News

അസ്തമയത്തിന്റെ മൊഴികള്‍ (കവിത): അബൂതി

March 18, 2019

asthamaya bannerഎന്നിലേക്ക് ചുരുങ്ങട്ടെ ഞാനിനി.
എന്നോ വാടിക്കരിഞ്ഞ്, ധൂളികളായ
എന്റെ ജീവസ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക്.
എന്റെ സൂര്യന്‍ അസ്തമിച്ചിരിക്കുന്നു
എങ്ങും ഇരുള്‍ പരന്നുതുടങ്ങവേ
എന്റെ താമരയും കൂമ്പിയടയുന്നു. ഇനി നീ,
എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കരുത്
എരിയുന്ന പ്രണയം നിന്നെ
എന്റെ നെഞ്ചില്‍ തന്നെ തളച്ചിടും.
എന്നിലെരിയുന്ന എന്റെ പ്രണയം!

നിനക്കറിയുമോ? സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച്
നമ്മോട് സംസാരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കെ
നിനയ്ക്കാത്ത നേരത്ത് പിരിയുന്നവര്‍
നെഞ്ചിലൊരു പിടി കണലിട്ട് പോകും.
നീറി നില്‍ക്കുന്ന നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍
നിത്യവും പ്രാണനില്‍ അതൂതുമ്പോള്‍, ആ
നീലജ്വാലയില്‍ നമ്മുടെ മനസുരുകും.
നനഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി നമ്മള്‍ ശേഷം
നിറഞ്ഞ ശൂന്യതയിലേക്ക് തുറിച്ച് നോക്കും.
നീറിനീറി നാമില്ലാതാവുന്നത് വരെ!

പിരിഞ്ഞു പോകുന്ന മുന്‍പേയവരോട്
പറയുവാന്‍ നമ്മള്‍ ചില വാക്കുകള്‍
പ്രിയമോടെ നെഞ്ചിലൊരുക്കിവെക്കും!
പക്ഷെ; പറയുവാന്‍ നേരം തരാതെ
പാടേ പറ്റിച്ചതാരാണ് നമ്മളെ?
പുഞ്ചിരിയാല്‍ തഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കെ
പെടുന്നനെ കരച്ചില്‍ തന്നു പോയവരോ?
പ്രഭാതത്തിനു മുന്‍പേ പൊന്‍ക്കിനാവിന്റെ
പ്രഭയൂതിക്കളഞ്ഞ ജീവിതമോ? അതോ;
പ്രഭാമയമായിരിക്കെയസ്തമിച്ച സ്വപ്നമോ?

ഇനിയെന്റെ കൈയ്യില്‍ നിനക്കൊന്നുമില്ല.
ഇതള്‍ കരിഞ്ഞൊരു ഹൃദയമല്ലാതെ.
മറക്കില്ലെന്ന വാക്കിന്റെ തേങ്ങലല്ലാതെ.
കൈകൂപ്പി നില്‍ക്കുമെന്‍ സര്‍ഗ്ഗസിദ്ധിക്ക്
എഴുതുവാനിനിയൊരു വരി പോലുമില്ല.
കദനം നിറഞ്ഞ കരളിന്റെ കഥനങ്ങളില്ല!
ഇതാ; എന്റെ ജീവിതമൊരു പച്ചിരുമ്പായി
കാലമേ, നിന്റെ മുന്‍പില്‍ കിടക്കുന്നു.
നീയെന്നെ സ്ഫുടം ചെയ്തെടുക്കുക. നിന്റെ
നിതാന്തപരിശുദ്ധപാതയിലേക്ക് ചേര്‍ക്കുക!


Like our page https://www.facebook.com/MalayalamDailyNews/ and get latest news update from USA, India and around the world. Stay updated with latest News in Malayalam, English and Hindi.

Print This Post Print This Post
To toggle between English & Malayalam Press CTRL+g

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Read More

Scroll to top