തേനും ജ്ഞാനിയും (കവിത)

ഒരു തുള്ളി തേൻ താഴെ വീണാലതിൻ ചുറ്റും
ഒരു നൂറുറുമ്പോടി യെത്തുംപോലെ,
ഏതെങ്കിലുമൊരു ജ്ഞാനിയെക്കാണുകിൽ
ഏറെ മുമുക്ഷുക്കളോടിയെത്തും!

ഭക്തിയും ജ്ഞാനവും ചൊല്ലിക്കൊടുക്കുവാൻ
ഭക്തരെ നേർ വഴിയ്ക്കാനായിപ്പാൻ,
സന്നദ്ധരായേതു നേരവും നിൽപ്പോർ താൻ
സാധുക്കളെന്നു നാം ചൊല്ലുന്നവർ!

സാധുക്കളാണവർ സാധകരണവർ
സാധകം ചെയ്യുന്നു ദൈനം ദിനം!
സാധനം നേടുകയെന്നതു താൻ ലക്ഷ്യം
സാധിച്ചിടും വരെ സാധന താൻ!

കാമ കാമ്യരായി ജീവിപ്പതു തെല്ലും
കാമ്യമല്ലെന്നറിയുന്നോരവർ!
ആത്മനെന്താണെന്ന താദ്യമറിയുകിൽ
ബ്രഹ്മ മെന്തെന്ന റിവാനെളുപ്പം!

കാലങ്ങളായുള്ളി ലൂറിക്കിടക്കുമാ
മാലിന്യം പോകുവാൻ സദ് ചിന്ത തൻ
ശുദ്ധ ജലം വേണം തേടാനൊരുങ്ങാതെ
ബദ്ധ പ്പെടുന്നു വേറെന്തിനോ നാം!

ചിത്തത്തിൽ നിന്നാ മലം പോകുകിൽ ചിത്തം
ചിത്തിരാ പൗർണ്ണമി പോൽ ജ്വലിയ്ക്കും!
അമൃത കുംഭം കയ്യിലുണ്ടെന്നറിയാതെ
ആമോദം തേടുന്നു ഹാലാഹലം!

സമ്പത്തു താനതു കൈവിട്ടെന്നാൽ പെരും
ആപത്തു താനതു നൽകും ഫലം!
തെല്ലും വിവേചന മില്ലാത്തൊരീച്ചയ്ക്കു
തുല്യമല്ലോ നന്മ തിന്മ രണ്ടും!

ദേഹത്തെ ഗാഢ മായ് കാമിയ്ക്കും മാനവാ
ദേഹിയെ കാമിപ്പതെന്നു താൻ നീ?
ദേഹം ക്ഷരം എന്നാൽ ദേഹി അനശ്വരം
ദേഹി താൻ ബ്രഹ്മത്തിൻ മൂലരൂപം!

ഭക്തിയും ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവുമല്ലോ
ഭംഗം വരാത്തതാം ദിവ്വ്യൗഷധം!
ശ്രദ്ധയോടെന്നും നാം പോഷിപ്പിച്ചീടുകിൽ
ശുദ്ധമാം സ്വർല്ലോകം സാദ്ധ്യമാകും!

തേടുകയല്ലോ മുമുക്ഷുക്കൾ രാപകൽ
തേൻ തുള്ളികൾ ചിന്തും സദ്‌സംഗങ്ങൾ!
ജ്ഞാനത്തിൻ തുള്ളികൾ ശേഖരിയ്ക്കാമതിൻ
ആനന്ദം വാചാമ ഗോചരം താൻ!

Print Friendly, PDF & Email

Related News

Leave a Comment