“എന്തു പറ്റിയെടി ലിയാ, എന്താ സംഭവിച്ചത്?” ദുഃഖം നിഴലിക്കുന്ന മുഖവുമായി, മൗനമായി ഇരിക്കുന്ന ലിയയെ കണ്ട് സെയ്ന ചോദിച്ചു. “ഒന്നുമില്ലെടീ..” പെട്ടെന്ന് ലിയ മറുപടി പറഞ്ഞു. ജെന്സിയുടെ ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കാനാണ് ലിയയും സെയ്നയും അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളും മന്ഹാട്ടനിലെ ആ ഹോട്ടലില് ഒത്തു ചേര്ന്നത്. സ്റ്റോണിബ്രൂക്ക് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ വിദ്യാര്ത്ഥികളായ ജെന്സിയും ലിയയും സെയ്നയും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ജെന്സിയുടെ ബര്ത്ത്ഡേ പാര്ട്ടി അടിച്ചു പൊളിക്കാന് ഫിഫ്ത്ത് അവന്യൂവിലുള്ള ഈ ഹോട്ടല് തിരഞ്ഞെടുത്തത് മനഃപ്പൂര്വ്വമാണ്. കുടുംബങ്ങളില് നടക്കുന്ന പാര്ട്ടിയില് അടിച്ചുപൊളി നടക്കില്ലെന്ന് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് ഇങ്ങനെയൊരു പാര്ട്ടി അറേഞ്ച് ചെയ്തത്. പാര്ട്ടിയില് ത്രില്ലടിച്ചു നില്ക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ലിയയുടെ മുഖം വാടുന്നതും മൗനമായി ഒരു മൂലയിലേക്ക് ഒതുങ്ങുന്നതും സെയ്നയുടെ ശ്രദ്ധയില് പെട്ടത്. ഇനി വല്ല തലവേദനയോ മറ്റോ ആണോ! സെയ്ന സംശയിച്ചു. കൂടുതല് വിശദീകരിക്കാതെ ലിയ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.. “എടീ…
Category: AMERICA
മൂന്നാം യാമം (കഥ): മൊയ്തീന് പുത്തന്ചിറ
ഗെയ്റ്റ് തുറന്ന് പോസ്റ്റ്മാന് വരുന്നത് ജനലിലൂടെ കണ്ടപ്പോള് മുന്വശത്തെ വാതില് തുറന്ന് ശോഭ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പോസ്റ്റ്മാന് നീട്ടിയ കത്ത് വാങ്ങുമ്പോള് ചിന്തിച്ചു! ആരുടെ കത്തായിരിക്കും..! തനിക്കിപ്പോള് ആരാ കത്തെഴുതാന്! കത്ത് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി. അത്ഭുതത്തോടെ അതിലേറെ ആകാംക്ഷയോടെ അവള് അതു കണ്ടു… ‘സുമന്റെ കത്ത് !… ധൃതിയില് അവള് കത്ത് പൊട്ടിച്ചു…. പ്രിയ ശോഭ നിന്നെ കണ്ടിട്ട് ഏകദേശം മുപ്പതു വര്ഷങ്ങള് പിന്നിടുന്നു. എന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഏതാണ്ട് അത്രയും വര്ഷമായി. ഞാനിപ്പോള് ഡല്ഹിയിലുണ്ട്. ഇവിടെ താമസം തുടങ്ങിയിട്ട് കുറെ വര്ഷങ്ങളായി. എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള് പറയാനുണ്ട്. അവിടുന്നു മിവിടുന്നുമൊക്കെ അല്പസ്വല്പം വിവരങ്ങള് അറിയുന്നുണ്ടെന്നതല്ലാതെ വര്ഷങ്ങളായി നമ്മള് നേരില് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ… അതുകൊണ്ട് നീ വരണം.. തമ്മില് കാണുമ്പോള് പരസ്പരം പങ്കുവെയ്ക്കാന് ഒത്തിരി വിശേഷങ്ങളുണ്ട്…അതുകൊണ്ട് ദയവായി വരണം. നീ ഇപ്പോള് ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. മുപ്പതു വര്ഷത്തെ…
ഓര്മ്മകള് മരിക്കുമോ? (ചെറുകഥ): മൊയ്തീന് പുത്തന്ചിറ
വര്ഷങ്ങള്ക്കുശേഷം അയാള് ആ ഗ്രാമപാതയിലൂടെ നടന്നു. തന്റെ വസന്തകാലത്തില് അയാള്ക്കു കിട്ടിയ ഒരുപിടി ഓര്മ്മകള്. ഓര്മ്മകള് മരിക്കുന്നില്ല എന്ന സത്യം തന്റെ ജീവിതത്തിലും സത്യമായി ഭവിച്ചു എന്നോര്ത്ത് ഒരു നെടുവീര്പ്പോടെ അയാള് നടന്നു. നേരിയ നിലാവെളിച്ചത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോള് അയാളുടെ മനസ്സ് ഗതകാലത്തിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു. ഗ്രാമപാത അവസാനിക്കുന്ന പുഴയുടെ ഓരത്ത് നിര്വ്വികാരനായി അയാള് നിന്നു. അതെ, ഈ പുഴയും പുഴയുടേ തീരവും … ഇവിടെയാണ് അയാള് കൊച്ചുകൊച്ചു സ്വപ്നങ്ങള് കൊണ്ട് പൂമാല കോര്ത്തത്. എന്തെല്ലാം ആഗ്രഹങ്ങളായിരുന്നു…..മനസ്സുനിറയെ. ഓര്മ്മകള്ക്ക് മരണമില്ല എന്നയാള് ഓര്ത്തു… ഇരുളും വെളിച്ചവും നിറഞ്ഞ വഴിത്താരകളിലൂടെ പലപ്പോഴായി ചെയ്ത യാത്രകള്, വേദനകള് പലപ്പോഴും മനസ്സിനെ കീഴടക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ടും അയാള് ജീവിക്കുകയായിരുന്നു. ഏകാന്തമായ ഈ ജീവിതത്തില് കൂട്ടിനു യാത്ര ചെയ്യാന് ഒരുപിടി ഓര്മ്മകള് മാത്രം. സ്വയം ഉരുകുമ്പോഴും തന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രസന്നഭാവം നിലനിര്ത്തുവാന് അയാള് ശ്രമിച്ചിരുന്നു. വേദനകള്…
