സൗദി അറേബ്യ, പാക്കിസ്താൻ, തുർക്കിയെ എന്നീ രാജ്യങ്ങള് പുതിയ സൈനിക സഖ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതോടെ മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലും ദക്ഷിണേഷ്യയിലും ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭം ഉടലെടുക്കുകയാണ്.
2025 സെപ്റ്റംബറിൽ സൗദി അറേബ്യയും പാക്കിസ്താനും തമ്മിൽ ഒപ്പുവച്ച പ്രതിരോധ കരാർ ലോകത്തെ മുഴുവൻ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഒരു രാജ്യം ആക്രമിക്കപ്പെട്ടാൽ മറ്റേ രാജ്യം അതിനെ ആക്രമണമായി കണക്കാക്കുമെന്ന് ഈ കരാറിൽ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇത് നേറ്റോ നിയമങ്ങൾക്ക് സമാനമാണ്. ഇക്കാരണത്താൽ, വിദഗ്ദ്ധർ ഇതിനെ ഒരു “ഇസ്ലാമിക് നേറ്റോ”യുടെ ആദ്യ നിർമ്മാണ ബ്ലോക്കായി കണക്കാക്കുന്നു. വളരെക്കാലമായി അമേരിക്കയെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന സൗദി അറേബ്യ ഇപ്പോൾ സ്വന്തമായി ഒരു സുരക്ഷാ കുട സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ സഖ്യത്തിലൂടെ അറബ് രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ശക്തമായ പിന്തുണ നേടാനാണ് പാക്കിസ്താന്റെ ശ്രമം. ഈ സഖ്യമാണ് ഇന്ത്യയെ ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നത്.
അന്താരാഷ്ട്ര റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, തുർക്കിയെ ഇപ്പോൾ ഈ കൂട്ടായ്മയിൽ ചേരാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്. തുർക്കിയെ നിലവില് ഒരു നേറ്റോ അംഗമാണ്. കൂടാതെ, അത്യാധുനിക സൈനിക, ഡ്രോൺ സാങ്കേതിക വിദ്യയും കൈവശം വച്ചിട്ടുണ്ട്. പാക്കിസ്താന്റെ യുദ്ധവിമാനങ്ങളും നാവികസേനയും അവർ ഇതിനകം തന്നെ നവീകരിക്കുന്നുണ്ട്. തുർക്കി ഈ സഖ്യത്തിൽ ചേർന്നാൽ, അത് ഒരു മതപരമായ ശക്തി മാത്രമല്ല, ഒരു സാങ്കേതിക സൈനിക ശക്തിയായി മാറും. സൗദി അറേബ്യ ധനസഹായം നൽകും, പാക്കിസ്താൻ ആണവോർജ്ജം നൽകും, തുർക്കി സാങ്കേതിക വിദ്യ നൽകും. ഈ സംയോജനം ഏതൊരു പ്രദേശത്തിനും അപകടകരമാണെന്നാണ് വിദഗ്ധരുടെ അഭിപ്രായം.
കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് വർഷങ്ങളായി മുസ്ലീം രാജ്യങ്ങൾക്ക് അമേരിക്കയിലുള്ള വിശ്വാസം ദുർബലമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇസ്രായേലും ഹമാസും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തെത്തുടർന്ന്, പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിൽ അമേരിക്ക തങ്ങളോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് അറബ് രാജ്യങ്ങൾ വിലയിരുത്തി. ഇസ്രായേല് പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിന് നെതന്യാഹുവും യു എസ് പ്രസിഡന്റ് ഡോണാള്ഡ് ട്രംപും നടത്തുന്ന ‘സമാധാന ശ്രമം’ വാസ്തവത്തില് സമാധാന ശ്രമമല്ല, മറിച്ച് മുസ്ലിം രാഷ്ട്രങ്ങളോടുള്ള ശത്രുത വര്ദ്ധിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് അറബ് രാജ്യങ്ങള് വിശ്വസിക്കുന്നു. ട്രംപിന്റെ നയങ്ങൾ സഖ്യകക്ഷികളെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പരിതസ്ഥിതിയിൽ, സൗദി അറേബ്യ, ഖത്തർ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ സ്വന്തം സുരക്ഷാ ഘടനകൾ സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിക നേറ്റോ ഈ ചിന്തയുടെ ഫലമാണ്.
ആണവായുധങ്ങളുള്ള ഏക മുസ്ലീം രാഷ്ട്രമാണ് പാക്കിസ്താൻ. സൗദി അറേബ്യയ്ക്കും മറ്റ് അറബ് രാജ്യങ്ങൾക്കും എണ്ണയും പണവുമുണ്ട്, പക്ഷേ ആണവശക്തിയില്ല. ഇസ്രായേലിന് രഹസ്യ ആണവായുധങ്ങൾ ഉണ്ട്. പക്ഷെ, അവരത് രഹസ്യമാക്കി വെച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇസ്രായേലിന് ആണവശേഖരമുണ്ടെന്ന് അമേരിക്കയ്ക്കും അറിയാം. ഒരു പ്രതിസന്ധി വന്നാല് ദുർബലരാകാൻ അറബ് രാജ്യങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, അവർ പാക്കിസ്താനെ ഒരു ആണവ കവചമായി കാണുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പാക്കിസ്താന്റെ പ്രാധാന്യം പെട്ടെന്ന് ഗണ്യമായി വർദ്ധിച്ചത്.
ഇന്ത്യയ്ക്കെതിരെ പാക്കിസ്താൻ അന്താരാഷ്ട്ര പിന്തുണ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സൗദി അറേബ്യ ആണവ സുരക്ഷ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. തുർക്കിയെ മുസ്ലീം ലോകത്തിന്റെ സൈനിക നേതാവാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മൂന്ന് പേർക്കും വ്യത്യസ്ത ആവശ്യങ്ങളുണ്ട്, പക്ഷേ പാത ഒന്നുതന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ സഖ്യം ക്രമേണ ശക്തിപ്പെടുന്നത്. അതിന് പണവും അധികാരവും സാങ്കേതികവിദ്യയും ഉണ്ട്. ഇതാണ് ഇതിനെ അപകടകരമാക്കുന്നത്.
അത്തരമൊരു സൈനിക ഘടനയിലേക്ക് സൈന്യത്തെ സംഭാവന ചെയ്യാൻ ഈജിപ്തും മുന്നോട്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്. ഖത്തറും യുഎഇയും ധനസഹായം നൽകാൻ തയ്യാറാണെന്ന് റിപ്പോർട്ടുണ്ട്. ദോഹയിൽ നടന്ന യോഗങ്ങളിൽ ഗൗരവമേറിയ ചർച്ചകൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. തീയതി ഇതുവരെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടില്ല, പക്ഷേ അതിനുള്ള അടിത്തറ പാകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈ ഗ്രൂപ്പ് രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടാൽ, അത് മൂന്ന് രാജ്യങ്ങളുടെ മാത്രമല്ല, മുഴുവൻ മിഡിൽ ഈസ്റ്റിന്റെയും ശബ്ദമായി മാറിയേക്കാം.
ഈ സഖ്യം ഇന്ത്യയ്ക്ക് നേരിട്ട് ഭീഷണി ഉയർത്തിയേക്കാം. സൗദി അറേബ്യയിൽ നിന്നും തുർക്കിയിൽ നിന്നും പാക്കിസ്താന് തുറന്ന പിന്തുണ ലഭിച്ചാൽ, ഇന്ത്യയ്ക്കെതിരെ അവർ കൂടുതൽ ആക്രമണാത്മകമായേക്കാം. സൗദി അറേബ്യ ഇന്ത്യയുടെ ഒരു പ്രധാന വ്യാപാര പങ്കാളിയാണ്. തുർക്കിയെ ഇതിനകം പാക്കിസ്താനോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഈ മൂന്ന് രാജ്യങ്ങളുടെയും ഒരു സൈനിക കൂട്ടായ്മയുടെ രൂപീകരണം ഇന്ത്യയുടെ നയതന്ത്രത്തിന് ഒരു പുതിയ പരീക്ഷണമായിരിക്കും. ഇന്ത്യ ശക്തമാണെങ്കിലും, ഈ സഖ്യത്തിന് മുഴുവൻ മേഖലയിലെയും രാഷ്ട്രീയത്തെ മാറ്റിമറിക്കാൻ കഴിയും.
