ഒരു വ്യക്തിയെന്ന നിലയിലുപരി ഒരു പ്രസ്ഥാനമായാണ് ഞാന് അന്തരിച്ച ഡോ. എം. അനിരുദ്ധനെ വിലയിരുത്തുന്നത്. 1983 ജൂലൈ മാസത്തില് മന്ഹാട്ടനിലെ ഷെറട്ടണ് സെന്ററില്വെച്ചാണ് ഞാന് അദ്ദേഹത്തെ ആദ്യമായി നേരില് കാണുന്നത്. അവസാനമായി കണ്ടത് 2022-ലെ ഒര്ലാന്ഡോ ‘ഫൊക്കാന’ കണ്വന്ഷന് വേദിയില്വെച്ചും. കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും അതേ രൂപം, അതേ സൗമ്യമായ പെരുമാറ്റം, ഒരിക്കലും മായാതെ മുഖമുദ്രയായി നില്ക്കുന്ന അതേ പുഞ്ചിരി. മലയാളി സമാജങ്ങളുടെ, ഓണാഘോഷമുള്പ്പെടെയുള്ള പരിപാടികള് വല്ല സായിപ്പിന്റേയും പള്ളികളുടെ ബേസ്മെന്റിലോ, പബ്ലിക് സ്കൂളുകളുടെ ‘ഇന്ഡോര്’ ബാസ്ക്കറ്റ് ബോള് കോര്ട്ടിലോ അരങ്ങേറിയിരുന്ന ആ കാലത്ത്, ലോക തലസ്ഥാനമായ ന്യൂയോര്ക്ക് നഗരത്തില് തലയുയര്ത്തി നില്ക്കുന്ന ‘ഷെറാട്ടണ് സെന്ററില്’ വെച്ച് ഒരു സമ്മേളനം നടത്താന് ധൈര്യം കാട്ടിയ അനിരുദ്ധന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ ഞാന് മനസ്സാ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാല്, അമേരിക്കയില് അങ്ങോളമിങ്ങോളമുള്ള, അന്നേ തമ്മില്ത്തല്ലി ചിതറിക്കൊണ്ടിരുന്ന മലയാളി സമാജങ്ങളേയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് ഒരു കുടക്കീഴില് കൊണ്ടുവന്ന്…
ഡോ. എം. അനിരുദ്ധന് – ഒരു പ്രസ്ഥാനം (ഓര്മ്മക്കുറിപ്പ്): രാജു മൈലപ്ര
