‘അമ്മ’- എത്ര സുന്ദരമായ പദം. ഓമനപ്പൈതലിന്റെ ഇളംചുണ്ടുകളില് ആദ്യം വിരിയുന്ന വാക്ക്. ഏതു തെറ്റിനും മാപ്പു കൊടുക്കുന്ന കോടതി. പിറന്ന വീടിനോടും വളര്ന്ന നാടിനോടും നമ്മളെ ബന്ധിപ്പിച്ചു നിര്ത്തുന്ന സ്നേഹച്ചരട്. മക്കളുടെ തളര്ച്ചയില് ആത്മാര്ത്ഥമായി ദുഃഖിക്കുകയും വളര്ച്ചയില് അളവില്ലാതെ ആഹ്ലാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാപട്യമില്ലാത്ത ഹൃദയത്തിന്റെ ഉടമ. മരണത്തിന്റെ ചിറകില് പറന്നുയര്ന്ന് പരലോകത്തു ചെല്ലുമ്പോള്, മക്കളെ സ്വീകരിക്കുവാന് സ്വര്ഗ്ഗവാതില്ക്കല് കാത്തിരിക്കുന്ന കാവല്മാലാഖ – അമ്മ. അമ്മ ഞങ്ങളെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞിട്ട് രണ്ട് ദശകങ്ങള് കഴിയുന്നു. അവസാന നിമിഷങ്ങളില് അമ്മയോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കുണ്ടായില്ല. ആ തണുത്തു വിറങ്ങലിച്ച മുഖത്ത് അന്ത്യചുംബനം അര്പ്പിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുവാനുള്ള അവസരമേ ലഭിച്ചുള്ളൂ. എങ്കിലും ശാന്തത നിഴലിച്ചിരുന്ന ആ മുഖത്ത് ‘ഏതായാലും നീ വന്നല്ലോ’ എന്നുള്ളൊരു സംതൃപ്തി ഞാന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അമേരിക്കയില് വന്നു കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് ‘മദേഴ്സ് ഡേ’ എന്ന ആഘോഷദിനം എന്റെ ശ്രദ്ധയില്പ്പെട്ടത്. അങ്ങനെ…
അമ്മയോര്മ്മകള് (ലേഖനം): രാജു മൈലപ്ര
