ചൈനയുടെ വ്യോമസേനയിൽ വൻ തന്ത്രപരമായ മാറ്റം; ‘ത്രീ വാൾസ്മെൻ’ ഇനി ‘ഫോർ വാൾസ്മെൻ’; J-35A സ്റ്റെൽത്ത് യുദ്ധവിമാനവുമായി പുതിയ നീക്കം, ഇന്ത്യയ്ക്ക് വെല്ലുവിളിയാകുമോ?

ബീജിംഗ്: വ്യോമയുദ്ധരംഗത്ത് സാങ്കേതിക മേധാവിത്വം ഉറപ്പാക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ചൈന തങ്ങളുടെ വ്യോമസേനയുടെ പോരാട്ടതന്ത്രത്തിൽ നിർണായക മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുന്നു. ഇതുവരെ പിന്തുടർന്നിരുന്ന ‘ത്രീ വാൾസ്മെൻ’ (Three Wallsmen) എന്ന യുദ്ധവിമാന വിന്യാസത്തെ ‘ഫോർ വാൾസ്മെൻ’ (Four Wallsmen) എന്ന വിപുലമായ സംവിധാനത്തിലേക്ക് മാറ്റാനാണ് ചൈനയുടെ നീക്കം. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി അത്യാധുനിക അഞ്ചാം തലമുറ സ്റ്റെൽത്ത് യുദ്ധവിമാനമായ J-35Aയെ ചൈനീസ് വ്യോമസേനയുടെ സംയോജിത പോരാട്ട സംവിധാനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയാണ്.

ശത്രുരാജ്യങ്ങളുടെ റഡാർ നിരീക്ഷണത്തിൽപ്പെടാതെ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനും മറ്റ് യുദ്ധവിമാനങ്ങളുമായി അവ തത്സമയം പങ്കുവയ്ക്കാനും കഴിയുന്ന വ്യോമയുദ്ധ ശൃംഖല വികസിപ്പിക്കുകയാണ് പുതിയ തന്ത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. ആധുനിക സെൻസർ സംവിധാനങ്ങൾ, ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധസാങ്കേതികവിദ്യകൾ, അതിവേഗ ഡാറ്റാ കൈമാറ്റം, ഭാവിയിൽ കൃത്രിമബുദ്ധിയുടെ സഹായത്തോടെയുള്ള ആക്രമണ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതാണ് ചൈനയുടെ പുതിയ സൈനിക സമീപനം.

ചൈനയുടെ പുതിയ ‘ഫോർ വാൾസ്മെൻ’ തന്ത്രത്തിൽ നാല് പ്രധാന യുദ്ധവിമാനങ്ങളാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്. അഞ്ചാം തലമുറ ഹെവി സ്റ്റെൽത്ത് യുദ്ധവിമാനമായ J-20, പുതിയ J-35A സ്റ്റെൽത്ത് ഫൈറ്റർ, വിവിധ ദൗത്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള J-10C, ഹെവി മൾട്ടിറോൾ യുദ്ധവിമാനമായ J-16 എന്നിവയാണ് ഈ സംഘത്തിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ.

അഞ്ചാം തലമുറയിലെയും 4.5 തലമുറയിലെയും യുദ്ധവിമാനങ്ങളുടെ കഴിവുകൾ ഒരുമിച്ച് പ്രയോജനപ്പെടുത്തി ശത്രുവിനെതിരെ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായ ആക്രമണം നടത്താനാണ് ചൈന പദ്ധതിയിടുന്നത്. ഓരോ വിമാനത്തിന്റെയും പ്രത്യേക കഴിവുകൾ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ച് ഒരു ഏകീകൃത വ്യോമയുദ്ധ സംവിധാനമായി പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഈ തന്ത്രത്തിന്റെ സവിശേഷത.

ഇതിൽ J-35Aയ്ക്കാണ് നിർണായക പങ്കുള്ളത്. ശത്രുവിന്റെ റഡാർ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് കണ്ടെത്താൻ പ്രയാസമുള്ള രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഈ വിമാനം, സ്വന്തം റഡാറിന്റെ സജീവ ഉപയോഗം പരമാവധി കുറച്ചുകൊണ്ട് മറ്റ് സെൻസറുകളിൽനിന്നും അനുബന്ധ സംവിധാനങ്ങളിൽനിന്നും വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നു. ശേഖരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ J-10C, J-16 തുടങ്ങിയ യുദ്ധവിമാനങ്ങൾക്ക് കൈമാറുന്നതിലൂടെ ശത്രുലക്ഷ്യങ്ങളെ കണ്ടെത്താനും മിസൈൽ ആക്രമണങ്ങൾ കൂടുതൽ കൃത്യതയോടെ ഏകോപിപ്പിക്കാനും സാധിക്കുമെന്നാണ് ചൈനയുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ.

സൈനിക ഭാഷയിൽ ‘കിൽ ചെയിൻ നെറ്റ്‌വർക്ക്’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ സംവിധാനത്തിലൂടെ ലക്ഷ്യം കണ്ടെത്തുന്നതുമുതൽ ആക്രമണം നടത്തുന്നതുവരെയുള്ള വിവിധ ഘട്ടങ്ങൾ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കാനാണ് ശ്രമം. ഇതുവഴി യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ ഒറ്റപ്പെട്ട പോരാട്ട യൂണിറ്റുകളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനുപകരം വിവരങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കുന്ന സംയോജിത ആക്രമണശക്തിയായി മാറും.

ചൈനീസ് ഔദ്യോഗിക മാധ്യമങ്ങളുടെ റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം J-35A യുദ്ധവിമാനത്തിന്റെ ഏവിയോണിക്സ്, സെൻസർ ഫ്യൂഷൻ, സാഹചര്യ അവബോധം, ആയുധ നിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിരവധി സാങ്കേതിക നവീകരണങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

വിവിധ സെൻസറുകളിൽനിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സംയോജിപ്പിച്ച് പൈലറ്റിന് യുദ്ധമേഖലയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ധാരണ നൽകുന്ന സംവിധാനമാണ് സെൻസർ ഫ്യൂഷൻ. ശത്രുവിമാനങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം, മിസൈൽ ഭീഷണികൾ, റഡാർ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ വേഗത്തിൽ തിരിച്ചറിയാൻ ഇത്തരം സാങ്കേതികവിദ്യകൾ സഹായിക്കും.

J-35Aയുടെ പ്രവർത്തനക്ഷമത വർധിപ്പിക്കുന്നതിനായി WS-19 എന്ന പുതിയ ടർബോഫാൻ എൻജിനും ചൈന വികസിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഭാവിയിൽ ഈ എൻജിൻ വിമാനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ വേഗത, ത്രസ്റ്റ്, ഇന്ധനക്ഷമത, ഉയർന്ന ഉയരങ്ങളിലെ പ്രവർത്തനശേഷി എന്നിവ മെച്ചപ്പെടുത്താനാകുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷ.

അതേസമയം, പുതിയ സംവിധാനങ്ങളുടെ യഥാർഥ പ്രവർത്തനക്ഷമതയും യുദ്ധസാഹചര്യങ്ങളിലെ വിശ്വാസ്യതയും സംബന്ധിച്ച് കൂടുതൽ വിലയിരുത്തലുകൾ ആവശ്യമാണെന്ന് പ്രതിരോധ വിദഗ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

പുതിയ വ്യോമയുദ്ധ തന്ത്രം സാങ്കേതികമായി ഏറെ മുന്നേറ്റം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇന്ത്യയുമായുള്ള അതിർത്തിയോട് ചേർന്ന ടിബറ്റിലെ ഉയർന്ന പർവതപ്രദേശങ്ങളിൽ ഇത് നടപ്പാക്കുന്നത് ചൈനയ്ക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയായേക്കുമെന്നാണ് ചില മുൻ സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ വിലയിരുത്തൽ.

സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്ന് ഏറെ ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ടിബറ്റിലെ വ്യോമതാവളങ്ങളിൽനിന്ന് യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിന് നിരവധി പരിമിതികളുണ്ട്. ലാസ, ഷിഗാറ്റ്സെ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലെ വ്യോമതാവളങ്ങൾ ഏകദേശം 12,000 മുതൽ 14,000 അടി വരെ ഉയരത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

ഇത്തരം ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ വായുവിന്റെ സാന്ദ്രത കുറവായതിനാൽ വിമാനങ്ങളുടെ എൻജിൻ പ്രകടനത്തെയും പറന്നുയരാനുള്ള ശേഷിയെയും ബാധിക്കാം. പ്രത്യേകിച്ച് കൂടുതൽ ഇന്ധനവും ആയുധങ്ങളും വഹിച്ച് പ്രവർത്തിക്കേണ്ട യുദ്ധവിമാനങ്ങൾക്ക് അധിക വെല്ലുവിളികൾ നേരിടേണ്ടിവരും.

ചൈനയുടെ J-20 സ്റ്റെൽത്ത് യുദ്ധവിമാനങ്ങളുടെ എൻജിൻ ശേഷിയെക്കുറിച്ചും മുൻ ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേന പൈലറ്റ് സംശയങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട്. പുതിയ WS-15 എൻജിനുകൾക്ക് പകരം പഴയ എൻജിനുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന വിമാനങ്ങളുടെ പ്രകടനത്തിലാണ് പ്രധാനമായും ആശങ്ക ഉയരുന്നത്.

കനത്ത ആയുധഭാരവുമായി ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽനിന്ന് പറന്നുയരുന്നതും ആഫ്റ്റർബേണറിന്റെ സഹായമില്ലാതെ ശബ്ദവേഗതയെക്കാൾ വേഗത്തിൽ ദീർഘനേരം സഞ്ചരിക്കുന്ന ‘സൂപ്പർക്രൂയിസ്’ ശേഷി കൈവരിക്കുന്നതും ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ബുദ്ധിമുട്ടാകാമെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ. എന്നാൽ J-20യുടെ വിവിധ പതിപ്പുകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന എൻജിനുകളും അവയുടെ യഥാർഥ ശേഷിയും തമ്മിൽ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടാകാമെന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ടിബറ്റിലെ അതിശൈത്യവും ശക്തമായ മഞ്ഞുവീഴ്ചയും സ്റ്റെൽത്ത് യുദ്ധവിമാനങ്ങളുടെ പരിപാലനത്തിനും പ്രവർത്തനത്തിനും അധിക വെല്ലുവിളികൾ സൃഷ്ടിച്ചേക്കും.

റഡാർ തരംഗങ്ങളെ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നതിനും പ്രതിഫലനം കുറയ്ക്കുന്നതിനുമായി സ്റ്റെൽത്ത് വിമാനങ്ങളിൽ പ്രത്യേക കോട്ടിങ്ങുകളും ഉപരിതല രൂപകൽപ്പനകളും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. കടുത്ത കാലാവസ്ഥയിൽ ഇത്തരം സംവിധാനങ്ങളുടെ പരിപാലനം കൂടുതൽ സങ്കീർണമാകാം. J-35Aയുടെ സ്റ്റെൽത്ത് കോട്ടിങ് അതിശൈത്യത്തിൽ എത്രത്തോളം കാര്യക്ഷമമായി നിലനിൽക്കുമെന്നത് സംബന്ധിച്ച് സ്വതന്ത്രമായ പരിശോധനാവിവരങ്ങൾ പരിമിതമാണ്.

ഇതിനു പുറമെ ചൈനയുടെ പുതിയ വ്യോമയുദ്ധ തന്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ അതിവേഗ ഡാറ്റാ കൈമാറ്റ സംവിധാനങ്ങൾക്കും ഹിമാലയൻ ഭൂപ്രകൃതി വെല്ലുവിളിയാകാം. ഉയർന്ന പർവതനിരകൾക്കിടയിൽ റേഡിയോ സിഗ്നലുകൾ തടസ്സപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ തമ്മിൽ തത്സമയം വിവരങ്ങൾ കൈമാറേണ്ട സാഹചര്യത്തിൽ ആശയവിനിമയത്തിലെ ചെറിയ തടസ്സങ്ങൾപോലും ആക്രമണങ്ങളുടെ ഏകോപനത്തെ ബാധിച്ചേക്കാം.

എന്നാൽ ഉപഗ്രഹ ആശയവിനിമയം, ആകാശത്തുള്ള റിലേ സംവിധാനങ്ങൾ, മറ്റ് സൈനിക ഡാറ്റാ ലിങ്കുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഇത്തരം പരിമിതികൾ ഒരു പരിധിവരെ മറികടക്കാനും സാധിക്കും. ചൈനയുടെ പുതിയ വ്യോമസേനാ വിന്യാസം ഇന്ത്യയ്ക്ക് വെല്ലുവിളിയാകുമെങ്കിലും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ചില ഘടകങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയ്ക്ക് അനുകൂലമാണെന്നാണ് മുൻ സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ വിലയിരുത്തൽ.

ഇന്ത്യയുടെ പല പ്രധാന വ്യോമതാവളങ്ങളും താരതമ്യേന താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഇതുവഴി യുദ്ധവിമാനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ ഇന്ധനവും ആയുധങ്ങളും വഹിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ലഭിക്കാം. ടിബറ്റിലെ ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ചൈനീസ് വിമാനങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ചില ദൗത്യങ്ങളിൽ ഇത് ഇന്ത്യയ്ക്ക് നേട്ടമായേക്കും.

ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയുടെ പ്രധാന യുദ്ധവിമാനങ്ങളായ റാഫേലും സുഖോയ് Su-30MKIയും ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവയാണ്. ദീർഘദൂര ആക്രമണശേഷി, ആധുനിക റഡാർ സംവിധാനങ്ങൾ, വ്യോമാക്രമണ ആയുധങ്ങൾ, ഇലക്ട്രോണിക് പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ഇവയുടെ പ്രധാന ശക്തികൾ.

അഞ്ചാം തലമുറ സ്റ്റെൽത്ത് യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ നിലവിൽ ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയുടെ പ്രവർത്തനസേനയിൽ ഇല്ലെങ്കിലും ഇലക്ട്രോണിക് വാർഫെയർ രംഗത്ത് ഇന്ത്യ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് മുൻ പൈലറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

ചൈനയുടെ ‘ഫോർ വാൾസ്മെൻ’ തന്ത്രത്തിന്റെ വിജയത്തിന് യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയവും വിവരകൈമാറ്റവും നിർണായകമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ സംവിധാനങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധസാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഇന്ത്യയ്ക്ക് പ്രധാന പ്രതിരോധ മാർഗമായി മാറിയേക്കും.

ശത്രുവിന്റെ റഡാർ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തുക, ആശയവിനിമയ സിഗ്നലുകൾ തടസ്സപ്പെടുത്തുക, ഇലക്ട്രോണിക് സംവിധാനങ്ങളെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുക തുടങ്ങിയവയാണ് ഇലക്ട്രോണിക് വാർഫെയറിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ.

ചൈനീസ് യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഡാറ്റാ കൈമാറ്റം ഫലപ്രദമായി തടസ്സപ്പെടുത്താൻ ഇന്ത്യയ്ക്ക് സാധിച്ചാൽ സംയോജിത ആക്രമണ സംവിധാനത്തിന്റെ കാര്യക്ഷമത കുറയാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നാണ് മുൻ ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേന പൈലറ്റിന്റെ വിലയിരുത്തൽ.

എന്നാൽ ചൈനയുടെ ആശയവിനിമയ ശൃംഖലയെ പൂർണമായി പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കാൻ ഇന്ത്യയ്ക്ക് കഴിയുമെന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവുകളില്ല. ആധുനിക സൈനിക ഡാറ്റാ ലിങ്കുകളിൽ ജാമിങ്ങിനെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യകളും പകരം ആശയവിനിമയ സംവിധാനങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ ഇത്തരം നീക്കങ്ങളുടെ വിജയം യുദ്ധസാഹചര്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.

ചൈനയുടെ പുതിയ യുദ്ധവിമാന വിന്യാസം ഏഷ്യയിലെ വ്യോമശക്തി സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ ശ്രദ്ധേയമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. സ്റ്റെൽത്ത് സാങ്കേതികവിദ്യ, അത്യാധുനിക സെൻസറുകൾ, ഡാറ്റാ നെറ്റ്‌വർക്കുകൾ, കൃത്രിമബുദ്ധി അധിഷ്ഠിത സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവ സംയോജിപ്പിച്ചുള്ള യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളിലേക്കാണ് ചൈന കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്.

അതേസമയം, സാങ്കേതിക മുന്നേറ്റം മാത്രം ഒരു രാജ്യത്തിന് യുദ്ധത്തിൽ മേൽക്കൈ ഉറപ്പുനൽകില്ല. ഭൂപ്രകൃതി, കാലാവസ്ഥ, വ്യോമതാവളങ്ങളുടെ സ്ഥാനം, പൈലറ്റുമാരുടെ പരിശീലനം, ആയുധശേഷി, ഇലക്ട്രോണിക് പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ, യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഏകോപനം തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളും നിർണായകമാണ്.

ചൈനയുടെ J-20, J-35A, J-10C, J-16 വിമാനങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിച്ചുള്ള പുതിയ തന്ത്രം യഥാർഥ യുദ്ധസാഹചര്യങ്ങളിൽ എത്രത്തോളം ഫലപ്രദമാകുമെന്നതാണ് ഇനി പ്രധാന ചോദ്യം. പ്രത്യേകിച്ച് ഹിമാലയൻ അതിർത്തിയിലെ സങ്കീർണമായ ഭൂപ്രകൃതിയിൽ ഈ സംവിധാനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനക്ഷമത നിർണായക പരീക്ഷണമായിരിക്കും.

ചൈനയുടെ പുതിയ വ്യോമയുദ്ധ തന്ത്രം ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഗൗരവമായ വെല്ലുവിളിയാകാമെങ്കിലും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ നേട്ടങ്ങളും നിലവിലുള്ള യുദ്ധവിമാനങ്ങളുടെ ശേഷിയും ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധസാങ്കേതികവിദ്യകളും പ്രയോജനപ്പെടുത്തി അതിനെ നേരിടാനാകുമെന്നാണ് ഇന്ത്യൻ പ്രതിരോധ വിദഗ്ധരുടെ വിലയിരുത്തൽ.

Leave a Comment

More News