ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവും ഗുരു നിത്യയും
ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിനെയും ഗുരു നിത്യചൈതന്യ യതിയെയും ഒരുമിച്ച് പഠിക്കുമ്പോൾ അത് ഒരു ഗുരു,ശിഷ്യബന്ധത്തിന്റെ ചരിത്രത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു മഹത്തായ ആത്മീയ ദർശനം എങ്ങനെ തലമുറകളിലൂടെ പകർന്നു നൽകപ്പെടുകയും ഓരോ കാലഘട്ടത്തിനെയും പുതുതായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു എന്നതിന്റെ ചരിത്രം കൂടിയാണ്. ശ്രീ നാരായണ ഗുരു കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹികവും ആത്മീയവുമായ നവോത്ഥാനത്തിന് അടിത്തറ പാകിയ മഹാഗുരുവായിരുന്നെങ്കിൽ, ഗുരു നിത്യചൈതന്യ യതി ഗുരു ദർശനത്തെ ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ ബൗദ്ധികവും ആത്മീയവുമായ അന്വേഷണങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച ദാർശനികനും വ്യാഖ്യാതാവുമായിരുന്നു.
ശ്രീ നാരായണ ഗുരു 1856 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് തിരുവനന്തപുരം സമീപമുള്ള ചെമ്പഴന്തിയിലെ വയൽവാരം വീട്ടിൽ മാടനാശാന്റെയും കുട്ടിയമ്മയുടെയും മകനായി ജനിച്ചു. പിതാവായ മാടനാശാൻ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നൽകിയിരുന്ന ആശാനായിരുന്നു. ബാല്യത്തിൽ തന്നെ സംസ്കൃതപഠനത്തിലും ആത്മീയചിന്തയിലും ഗുരുവിന് ആഴത്തിലുള്ള താൽപര്യം വളർന്നു. പിന്നീട് മരുത്വാമലയിൽ നടത്തിയ തപസ്സും ആത്മാന്വേഷണവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെ നിർണായകമായി മാറ്റി. അദ്വൈതാനുഭവത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനം പിന്നീട് കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിന് വലിയ ശക്തിയും,പാൻതഥാവുമായി മാറി.
ഗുരു നിത്യചൈതന്യ യതിയുടെ ജീവിതപശ്ചാത്തലം വ്യത്യസ്തമായിരുന്നുവെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയയാത്രയിൽ ശ്രീനാരായണ ദർശനത്തിന് പിന്നീട് നിർണായക സ്ഥാനമുണ്ടായി. 1924 നവംബർ 2-ന് അന്നത്തെ തിരുവിതാംകൂർ പ്രദേശത്തെ പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ വകയാറിനടുത്തുള്ള മുറിഞ്ഞകല്ലിൽ കവിയും അധ്യാപകനുമായ പന്തളം രാഘവപ്പണിക്കരുടെയും വാമാക്ഷിയമ്മയുടെയും മകനായി ജയചന്ദ്രപ്പണിക്കർ ജനിച്ചു. പിന്നീട് ലോകം അദ്ദേഹത്തെ ഗുരു നിത്യചൈതന്യ യതി എന്ന പേരിൽ ആദരിച്ചു.
നിത്യയുടെ വിദ്യാഭ്യാസവും ജീവിതാന്വേഷണവും പരമ്പരാഗതമായ രീതിയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം കുളത്തുങ്കൽ ഹൈസ്കൂളിൽ പഠിച്ച് സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി. തുടർന്ന് ഇന്ത്യയിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട് വിവിധ ആത്മീയ പാരമ്പര്യങ്ങളെ അടുത്തറിഞ്ഞു. ബുദ്ധമതം, ജൈനമതം, സൂഫിസം, ഹിന്ദു ദർശനം തുടങ്ങിയ വിവിധ ചിന്താപദ്ധതികളുമായി അദ്ദേഹം ഇടപെടുകയും,പഠിക്കുകയും ചെയ്തു. മഹാത്മാഗാന്ധിയെയും രമണമഹർഷിയെയും പോലുള്ള മഹത്തായ വ്യക്തിത്വങ്ങളുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തിയതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയെ സ്വാധീനിച്ചു. പിന്നീട് ആലുവയിലെ യൂണിയൻ ക്രിസ്ത്യൻ കോളേജിലും തിരുവനന്തപുരം യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിലും പഠിച്ച് തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിൽ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം നേടി. 1952-ൽ തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിൽ മാസ്റ്റർ ബിരുദം നേടിയതായി ജീവചരിത്ര രേഖകൾ പറയുന്നു.
ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ അദ്വൈത ദർശനവും മനുഷ്യസമത്വവും ആയിരുന്നു. “ഒരു ജാതി, ഒരു മതം, ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്” എന്ന സന്ദേശം മനുഷ്യരെ ജാതിയുടെ പേരിൽ വേർതിരിക്കുന്ന സാമൂഹികക്രമത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തു. എന്നാൽ ഗുരുവിന്റെ നവോത്ഥാനദർശനം വെറും സാമൂഹികപ്രതിഷേധത്തിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല. വിദ്യാഭ്യാസം, സംഘടന, ശുചിത്വം, തൊഴിൽ, വ്യവസായം, ക്ഷേത്രപ്രതിഷ്ഠ, ആത്മീയബോധം എന്നിവയെല്ലാം മനുഷ്യന്റെ സമഗ്രമായ പുരോഗതിയുടെ ഭാഗങ്ങളായിരുന്നു. ഗുരു നിത്യയുടെ ചിന്തയിൽ ഇതേ ദര്ശനങ്ങൾക്കു കൂടുതൽ ആന്തരികമായ ഒരു വ്യാഖ്യാനം ലഭിച്ചു. മനുഷ്യനെ പുറമേയുള്ള സാമൂഹികബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം ഭയം, അഹങ്കാരം, അജ്ഞാനം, മാനസികസംഘർഷം എന്നിവയിൽനിന്നും മോചിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിന്റെ സാമൂഹിക വിമോചനദർശനം, ഗുരു നിത്യയുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ആന്തരിക വിമോചനദർശനവുമായി കൂടുതൽ അടുത്തുചേർന്നു.
ഇരുവരുടെയും പ്രവർത്തനരീതിയിലും വ്യക്തമായ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ശ്രീ നാരായണ ഗുരു തന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ജാതിവിവേചനം, അനാചാരം, സാമൂഹിക അസമത്വം എന്നിവയെ നേരിട്ട് അഭിമുഖീകരിച്ച നവോത്ഥാന നായകനായിരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രതിഷ്ഠകൾ, വിദ്യാഭ്യാസപ്രവർത്തനങ്ങൾ, സംഘടനാ രൂപീകരണം, വ്യവസായ, തൊഴിൽ പ്രോത്സാഹനം എന്നിവയിലൂടെ അദ്ദേഹം സാമൂഹികമാറ്റത്തിന് പ്രായോഗിക അടിത്തറ ഒരുക്കി. ഗുരു നിത്യയുടെ പ്രധാന പ്രവർത്തനമേഖല ആത്മീയ അധ്യാപനം, തത്ത്വചിന്ത, മനശ്ശാസ്ത്രം, സാഹിത്യം, എഴുത്ത്, പ്രഭാഷണം എന്നിവയായിരുന്നു. നാരായണ ഗുരുവിന്റെ ദർശനത്തെ ആധുനിക ബൗദ്ധിക ലോകവുമായി സംവദിപ്പിക്കുക എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ സംഭാവനയായി.
ഇവരുടെ ബന്ധത്തിൽ ഒരു പ്രധാന ചരിത്രവസ്തുത പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. ഗുരു നിത്യ ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ശിഷ്യനായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ശിഷ്യനും പിൻഗാമിയുമായ നടരാജ ഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്നു. 1951-ൽ നടരാജ ഗുരുവിനെ ആത്മീയ ഗുരുവായി സ്വീകരിച്ച നിത്യ, പിന്നീട് നാരായണ ഗുരുകുലത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്തു. നടരാജ ഗുരുവിനുശേഷം ഗുരു നിത്യ ആ പാരമ്പര്യത്തെ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിച്ചു.
ഇതാണ് ഇരുവരെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഗുരുപരമ്പരയുടെ പ്രത്യേകത. ശ്രീ നാരായണ ഗുരു വിതച്ച ദാർശനികവിത്തിനെ നടരാജ ഗുരു കൂടുതൽ വ്യവസ്ഥാപിതമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു; ഗുരു നിത്യ അതിനെ മനശ്ശാസ്ത്രം, തത്ത്വചിന്ത, സാഹിത്യം, സൗന്ദര്യശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയ മേഖലകളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വിശാലമാക്കി. നിത്യയുടെ രചനകൾ മലയാളത്തിലും ഇംഗ്ലീഷിലുമായി വ്യാപിപ്പിയ്ക്കുകയും,ഗുരുവിന്റെ ദർശനമാല, ആത്മോപദേശശതകം തുടങ്ങിയ കൃതികൾക്ക് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ നൽകിയതും ഈ ദർശനവാഹകതയുടെ തെളിവാണ്.
ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിന്റെ ഭാഷ പലപ്പോഴും ഗഹനവും സൂത്രാത്മകവുമായിരുന്നു. വളരെ കുറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ വാക്കുകളിൽ വലിയ തത്ത്വചിന്ത അവതരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതി. ഗുരു നിത്യയുടെ പ്രത്യേകത ഗുരുവിന്റെ അതിഗഹനമായ ആശയങ്ങളെ ആധുനിക വായനക്കാരന് മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയിൽ വിശദീകരിക്കുകയും മനശ്ശാസ്ത്രപരവും മാനവികവുമായ തലങ്ങളിൽ പുനർവായിക്കുകയും,പുനരവലോകനം ച്യ്തു എന്നതാണ്. അതിനാൽ ഗുരുവിനെ ദർശനത്തിന്റെ മൂലസ്രോതസ്സായും, ഗുരു നിത്യയെ അതിന്റെ ആധുനിക വ്യാഖ്യാതാവായും കാണാം. എങ്കിലും ഗുരു നിത്യയെ ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിന്റെ ഒരു പകർപ്പായി കാണുന്നത് ശരിയല്ല. അദ്ദേഹത്തിന് സ്വന്തം ചിന്തയും അനുഭവവും ഉണ്ടായിരുന്നു. വിവിധ മത, ദാർശനിക പാരമ്പര്യങ്ങളുമായുള്ള സമ്പർക്കവും ആധുനിക മനശ്ശാസ്ത്രത്തോടുള്ള താൽപര്യവും ലോകസഞ്ചാരവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനത്തിന് വിശാലത നൽകി. നാരായണ ഗുരുവിന്റെ ആശയങ്ങളെ ആവർത്തിക്കുന്നതിനേക്കാൾ അവയെ പുതിയ വർത്തമാന കാലത്തിന്റെ ചോദ്യങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രത്യേകത.
ഇരുവരുടെയും ആത്മീയത സാധാരണ ജീവിതമായി ബന്ധപ്പെട്ടതും, ആത്മീയത മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ ജ്ഞാനപൂർണ്ണവും സമത്വപരവുമാക്കേണ്ട ശക്തിയായിരുന്നു. ഗുരു നിത്യയ്ക്കും ആത്മീയത മനുഷ്യന്റെ ചിന്തയിലും ബന്ധങ്ങളിലും സ്നേഹത്തിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലും പ്രതിഫലിക്കേണ്ട ജീവിതാനുഭവമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇരുവരുടെയും ദർശനത്തിൽ അറിവ്, ആത്മബോധം, സ്നേഹം, മനുഷ്യസമത്വം എന്നിവ പരസ്പരം വേർതിരിക്കാനാവാത്ത മൂല്യാധിഷ്ഠിത ഘടകങ്ങളായി മാറുന്നത്.
ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിനെയും ഗുരു നിത്യചൈതന്യ യതിയെയും താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരാളെ മറ്റൊരാളേക്കാൾ വലുതോ ചെറുതോ ആയി കാണേണ്ടതില്ല. ശ്രീ നാരായണ ഗുരു ഒരു യുഗസ്രഷ്ടാവും നവോത്ഥാന ദർശകനും ആയിരുന്നു. ഗുരു നിത്യ ആ ദർശനത്തെ ഗുരുപരമ്പരയിലൂടെ സ്വീകരിച്ച് ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിലേക്കും ലോകചിന്തയിലേക്കും എത്തിച്ച ദർശനവാഹകനും വ്യാഖ്യാതാവും ആയിരുന്നു.
ശ്രീ നാരായണ ഗുരു മനുഷ്യന്റെ സാമൂഹികവും ആത്മീയവുമായ മോചനത്തിന് ദിശ കാണികുകയും, ഗുരു നിത്യചൈതന്യ യതി ആ ദിശയെ ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ ബൗദ്ധികവും മനശ്ശാസ്ത്രപരവുമായ അന്വേഷണങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു, ഗുരുവിൽ ആരംഭിച്ച മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെയും അദ്വൈതത്തിന്റെയും സന്ദേശം നിത്യയിലൂടെ പുതിയ തലമുറകളിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇരുവരുടെയും ജീവിതവും ചിന്തയും കേരള നവോത്ഥാനത്തിന്റെയും ആധുനിക ഭാരത ആത്മീയചിന്തയുടെയും തുടർച്ചഉം, ഒരു മഹത്തായ ചരിത്രവും, അധ്യായവുമായി കാണേണ്ടതാണ്.
(…….തുടരും)
