കേരളത്തിലെ വൈദ്യുതി പ്രതിസന്ധി ഇപ്പോൾ കേവലം ഒരു വകുപ്പിന്റെ ഭരണപരമായ വീഴ്ചയോ സാങ്കേതിക തടസ്സമോ മാത്രമല്ല. അത് സാധാരണക്കാരന്റെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്ന ഗുരുതരമായ പ്രശ്നമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പ്രതീക്ഷകളോടെ പുതിയ സർക്കാരിന് അധികാരം നൽകിയ ജനങ്ങൾ ഇന്ന് ചോദിക്കുന്നത് വളരെ ലളിതമായ ഒരു ചോദ്യമാണ്: ഞങ്ങൾക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത മാറ്റം ഇതായിരുന്നോ?
വൈദ്യുതി മുടങ്ങുമ്പോൾ ഇരുട്ടിലാകുന്നത് വീടുകൾ മാത്രമല്ല. വിദ്യാർഥികളുടെ പഠനം തടസ്സപ്പെടുന്നു, പ്രായമായവർ ദുരിതത്തിലാകുന്നു, രോഗികൾ കൂടുതൽ പ്രയാസത്തിലാകുന്നു, ചെറുകിട വ്യാപാരികളും തൊഴിൽ സ്ഥാപനങ്ങളും സാമ്പത്തിക നഷ്ടം നേരിടുന്നു. അതിലും ഗുരുതരമായി, ആശുപത്രികളെയും ആരോഗ്യസ്ഥാപനങ്ങളെയും വൈദ്യുതി തടസ്സം ബാധിക്കുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുന്നുവെങ്കിൽ അതിനെ സാധാരണ പവർ കട്ടായി എഴുതിത്തള്ളാനാവില്ല. ജീവൻ രക്ഷിക്കേണ്ട സ്ഥാപനങ്ങളിൽ വൈദ്യുതി ഉറപ്പാക്കുക എന്നത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിലൊന്നാണ്.
പത്ത് വർഷത്തെ ഇടതുപക്ഷ ഭരണത്തിനു ശേഷം അധികാരത്തിലെത്തിയ പുതിയ സർക്കാരിനെ ജനങ്ങൾ വിലയിരുത്തുക പഴയ സർക്കാരിനെക്കുറിച്ച് അത് എന്തു പറയുന്നു എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല; സ്വന്തം ഭരണത്തിൽ എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷത്തെ ഭരണകാലത്ത് പതിവ് ലോഡ് ഷെഡ്ഡിംഗും പവർ കട്ടും ജനജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാകാതിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്ന് അവ വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തിയതിന്റെ കാരണം എന്താണെന്ന് ചോദിക്കപ്പെടുക സ്വാഭാവികമാണ്. ആ ചോദ്യത്തിന് വ്യക്തമായ മറുപടി പറയേണ്ട ബാധ്യത സർക്കാരിനുണ്ട്.
പ്രതിപക്ഷത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഭരണകൂടത്തോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുക എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ, അധികാരത്തിലെത്തിയാൽ അതേ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറയേണ്ടിവരും. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവം അതാണ്.
മഴ കുറഞ്ഞു, വൈദ്യുതി ഉപയോഗം വർധിച്ചു, പുറത്തുനിന്നുള്ള വൈദ്യുതിയുടെ ലഭ്യത കുറഞ്ഞു, മുൻ സർക്കാരിന്റെ ചില തീരുമാനങ്ങൾ തിരിച്ചടിയായി…ഇങ്ങനെ പല കാരണങ്ങളും സർക്കാരിന് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കാനുണ്ടാകാം. അവയിൽ വസ്തുതാപരമായ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യാം. എന്നാൽ, കാരണങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നത് ഭരണത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ്. പരിഹാരം കണ്ടെത്തുകയാണ് ഭരണത്തിന്റെ യഥാർഥ ഉത്തരവാദിത്തം.
മഴ പെയ്യാത്തതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം സർക്കാരിനില്ല. പക്ഷേ മഴ കുറഞ്ഞാൽ ഉണ്ടാകാവുന്ന വൈദ്യുതി ക്ഷാമം മുൻകൂട്ടി കണ്ട് പദ്ധതിയിടേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം സർക്കാരിനുണ്ട്. വൈദ്യുതി ആവശ്യകത വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ജനങ്ങൾക്ക് അവകാശമുണ്ട്; ആ വർധന നേരിടാൻ ആവശ്യമായ ഉൽപ്പാദനവും വാങ്ങലും വിതരണ സംവിധാനവും ഒരുക്കേണ്ടത് ഭരണകൂടമാണ്.
ഓരോ പ്രതിസന്ധിക്കും ഒരു ഒഴികഴിവ് കണ്ടെത്താൻ ഭരണകൂടങ്ങൾക്ക് സാധിക്കും. എന്നാൽ, ഒഴികഴിവുകൾ കൊണ്ട് വീടുകളിൽ ഫാൻ കറങ്ങില്ല. വിദ്യാർഥിയുടെ മുറിയിൽ വിളക്ക് തെളിയില്ല. ആശുപത്രിയിലെ ഉപകരണങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കില്ല.
ഇപ്പോഴത്തെ സർക്കാരിനോട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോൾ മറുപടിയായി മുൻ സർക്കാരിന്റെ ചെയ്തികൾ നിരത്തുന്നത് രാഷ്ട്രീയമായി സൗകര്യപ്രദമായിരിക്കാം. പക്ഷേ അത് ഭരണപരമായ മറുപടിയല്ല.
മുൻ സർക്കാർ തെറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് വസ്തുതകളോടെ ജനങ്ങളോട് പറയാം. ആവശ്യമായ അന്വേഷണം നടത്താം. തെറ്റായ തീരുമാനങ്ങൾ തിരുത്താം. എന്നാൽ, നിലവിലെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കാണേണ്ടത് ഇപ്പോൾ അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവരാണ്.
ജനങ്ങൾ പുതിയ സർക്കാരിനെ തെരഞ്ഞെടുത്തത് പഴയ സർക്കാരിന്റെ കുറ്റപത്രം ദിവസവും കേൾക്കാനല്ല. കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായ ഭരണം ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണ്. അതുകൊണ്ട് “അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തു” എന്നത് “ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്തു?” എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയാകില്ല.
വൈദ്യുതി നിയന്ത്രണത്തിന്റെ ആഘാതം ആശുപത്രികളിലേക്കും ആരോഗ്യസ്ഥാപനങ്ങളിലേക്കും എത്തുന്നുവെന്ന പരാതികൾ അതീവ ഗൗരവത്തോടെ കാണണം. ആശുപത്രികളിൽ ജനറേറ്ററുകളും മറ്റ് ബാക്കപ്പ് സംവിധാനങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കാം. എന്നാൽ, അതുകൊണ്ട് പ്രധാന ആരോഗ്യകേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കുള്ള തടസ്സമില്ലാത്ത വൈദ്യുതി വിതരണം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി വകുപ്പിനോ സർക്കാരിനോ ഒഴിഞ്ഞു മാറാനാവില്ല.
ഒരു വീട്ടിലെ വൈദ്യുതി മുടക്കം അസൗകര്യമാണ്. ഒരു ആശുപത്രിയിലെ വൈദ്യുതി മുടക്കം ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജീവനും മരണവും തമ്മിലുള്ള വിഷയമായി മാറാം.
അതുകൊണ്ട് ആശുപത്രികൾ, മെഡിക്കൽ കോളജുകൾ, കുടിവെള്ള വിതരണ സംവിധാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അവശ്യസേവനങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കണം. അതിന് എന്തു നടപടികളാണ് സ്വീകരിച്ചതെന്ന് സർക്കാർ ജനങ്ങളോട് വ്യക്തമാക്കുകയും വേണം. ഒരു സർക്കാരിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ മൂലധനം നിയമസഭയിലെ ഭൂരിപക്ഷം മാത്രമല്ല; ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസമാണ്.
തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്ത് ജനങ്ങൾക്ക് പ്രതീക്ഷ നൽകുകയും അധികാരത്തിലെത്തിയ ശേഷം അവരുടെ അടിസ്ഥാന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ നിസ്സംഗത പുലർത്തുകയും ചെയ്താൽ ആ വിശ്വാസത്തിന് വിള്ളലുണ്ടാകും. വാഗ്ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നത് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമാണെങ്കിൽ അവ പാലിക്കാൻ ആത്മാർഥമായി ശ്രമിക്കുന്നത് ഭരണത്തിന്റെ ധാർമ്മിക ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
അവർ സഹിക്കും. പ്രതിസന്ധിയുടെ യഥാർഥ കാരണങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യും. ആവശ്യമായപ്പോൾ വൈദ്യുതി ഉപയോഗം കുറച്ച് സഹകരിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ അതിന് പകരം ഭരണകൂടത്തിൽനിന്ന് അവർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് സുതാര്യതയും ഉത്തരവാദിത്തവും കാര്യക്ഷമതയുമാണ്.
ഒഴികഴിവുകൾ ആവർത്തിച്ച് ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനു പകരം കൃത്യമായ കണക്കുകൾ പുറത്തുവിടണം. എത്ര വൈദ്യുതിയാണ് കുറവ്? പ്രതിസന്ധി എത്രകാലം തുടരുമെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ? പുറത്തുനിന്ന് അധിക വൈദ്യുതി വാങ്ങാൻ എന്തു നടപടിയാണ് സ്വീകരിച്ചത്? പീക് സമയത്തെ ക്ഷാമം പരിഹരിക്കാൻ എന്താണ് പദ്ധതി? ആശുപത്രികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അവശ്യസേവനങ്ങളെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കും? അടുത്ത വേനലിൽ ഇതേ ദുരവസ്ഥ ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാൻ എന്തു ദീർഘകാല പദ്ധതിയുണ്ട്? ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങളാണ്.
അധികാരം ഒരു സമ്മാനമല്ല. ജനങ്ങൾ നിശ്ചിത കാലത്തേക്ക് ഏൽപ്പിക്കുന്ന ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. വോട്ട് തേടുമ്പോൾ ജനങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷകളെ ഉയർത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അധികാരത്തിലെത്തിയ ശേഷം ആ പ്രതീക്ഷകളോട് നീതി പുലർത്താനുള്ള ധാർമ്മിക ബാധ്യതയും സർക്കാരിനുണ്ട്. ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെ നിസ്സാരമായി കാണുകയും പരാജയങ്ങൾക്ക് നിരന്തരം മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്താൽ അതിന് രാഷ്ട്രീയമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളുണ്ടാകാം. ജനാധിപത്യത്തിൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ വിലയിരുത്താനുള്ള അന്തിമ അധികാരം വോട്ടർമാർക്കാണ്.
കേരളത്തിന് ഇപ്പോൾ വേണ്ടത് കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളുടെ രാഷ്ട്രീയമല്ല; കാര്യക്ഷമമായ പ്രതിസന്ധി മാനേജ്മെന്റാണ്. വൈദ്യുതി മേഖലയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ എത്ര ഗുരുതരമാണെങ്കിലും അവ തുറന്നുപറയണം. പരിഹാരത്തിന് സമയമെടുക്കുമെങ്കിൽ അതും പറയണം. പക്ഷേ അതിനൊപ്പം വിശ്വസിക്കാവുന്ന ഒരു സമയക്രമവും പ്രവർത്തനപദ്ധതിയും ജനങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വയ്ക്കണം.
പഴയ സർക്കാരിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയാൽ ഒരു വീട്ടിലും വെളിച്ചം തെളിയില്ല. ഒഴികഴിവുകൾ പറഞ്ഞാൽ ഒരു ആശുപത്രിയിലും വൈദ്യുതി എത്തില്ല. പ്രസംഗങ്ങൾ കൊണ്ട് വൈദ്യുതി ക്ഷാമം പരിഹരിക്കാനുമാവില്ല.
ജനങ്ങൾ അധികാരം നൽകിയിരിക്കുന്നത് പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് വിശദീകരണം മാത്രം നൽകാനല്ല—പരിഹാരം കണ്ടെത്താനാണ്.
അതുകൊണ്ട് സർക്കാരിന് മുന്നിലുള്ള സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്:
ഒഴികഴിവുകളുടെ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്യുക. ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ വെളിച്ചം തെളിയിക്കുക.
ചീഫ് എഡിറ്റര്
