ശബ്ദത്തിന്റെ ശക്തിയല്ല സ്വഭാവത്തിന്റെ മഹത്വം നിർണയിക്കുന്നത്. വാക്കുകളുടെ മാധുര്യമല്ല മനസ്സിന്റെ നന്മയ്ക്ക് തെളിവാകുന്നതും. ചിലപ്പോൾ ഏറ്റവും മനോഹരമായി സംസാരിക്കുന്നവരുടെ ഉള്ളിൽ നാം പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന നന്മ ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നില്ല; അധികം സംസാരിക്കാത്ത ഒരാളുടെ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്കുള്ളിൽ അതിരുകളില്ലാത്ത സ്നേഹവും കരുണയും ഒളിഞ്ഞിരിക്കാം.
വാക്കുകൾക്ക് മനുഷ്യനെ ആകർഷിക്കാനുള്ള അസാധാരണമായ ശക്തിയുണ്ട്. മനോഹരമായ ഭാഷയും മധുരമുള്ള സംസാരവും ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ അവതരണവും ഒരാളെ മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സിലേക്ക് വളരെ വേഗം എത്തിക്കും. എന്നാൽ ആ ആകർഷണം ഒരാളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രമല്ല. കാരണം വാക്കുകൾ പഠിച്ചെടുക്കാം; സംസാരശൈലി പരിശീലിച്ചെടുക്കാം; മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി അണിയാം. പക്ഷേ ഹൃദയത്തിലെ നന്മ അഭിനയിച്ച് ഏറെക്കാലം മുന്നോട്ടുപോകുക എളുപ്പമല്ല.
ജീവിതം ഒരാളെ പരീക്ഷിക്കുന്നത് വേദികളിലല്ല, പലപ്പോഴും ആരും കാണാത്ത ചെറിയ നിമിഷങ്ങളിലാണ്.
സ്വന്തം നേട്ടത്തിനായി മറ്റൊരാളെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, വീണുപോയ ഒരാളെ കൈപിടിച്ചുയർത്തുമ്പോൾ, പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കാതെ സഹായിക്കുമ്പോൾ, അധികാരം കൈവന്നിട്ടും വിനയം കൈവിടാതിരിക്കുമ്പോൾ, തെറ്റ് സംഭവിച്ചാൽ അത് സമ്മതിച്ച് തിരുത്താൻ തയ്യാറാകുമ്പോൾ—അവിടെയാണ് മനുഷ്യന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം വെളിപ്പെടുന്നത്.
നല്ല മനുഷ്യനാകാൻ വാചാലത ആവശ്യമില്ല. വലിയ പ്രസംഗങ്ങളോ ആകർഷകമായ വാഗ്ദാനങ്ങളോ വേണ്ട. മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണുനീർ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മനസ്സ്, മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനയെ പരിഹസിക്കാത്ത ഹൃദയം, സ്വന്തം സൗകര്യത്തിനപ്പുറം മറ്റൊരാളുടെ ആവശ്യവും കാണാൻ കഴിയുന്ന മനുഷ്യത്വം—ഇവയാണ് ഒരാളെ യഥാർത്ഥത്തിൽ നല്ല മനുഷ്യനാക്കുന്നത്.
പലപ്പോഴും നമ്മൾ മനുഷ്യരെ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ തെറ്റിപ്പോകുന്നത് അവരുടെ വാക്കുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ മാത്രം അവരെ കാണുന്നതിനാലാണ്. മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നവരെ സ്നേഹമുള്ളവരെന്നും ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നവരെ ധീരരെന്നും വലിയ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവരെ വിശ്വസ്തരെന്നും നാം കരുതിപ്പോകുന്നു. എന്നാൽ കാലമാണ് ആ ധാരണകളുടെ യാഥാർഥ്യം പരിശോധിക്കുന്നത്.
കാലം കടന്നുപോകുമ്പോൾ വാക്കുകളുടെ നിറം മങ്ങും. വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ ശബ്ദം അകലും. അപ്പോൾ അവശേഷിക്കുന്നത് പ്രവൃത്തികളുടെ ഓർമ്മ മാത്രമായിരിക്കും.
നമ്മുടെ സന്തോഷത്തിൽ ഒരുപാട് പേർ ഒപ്പമുണ്ടാകാം. എന്നാൽ ദുഃഖത്തിന്റെ ഇരുട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ വിളക്കുമായി ആരാണ് അരികിലെത്തിയത് എന്നതാണ് ബന്ധങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ അളവുകോൽ. വിജയത്തിന്റെ വേദിയിൽ കൈയടിക്കുന്നവരെക്കാൾ പരാജയത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ തോളോടുതോൾ ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നവരാണ് ഹൃദയത്തിൽ ഇടം നേടുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യനെ അറിയാൻ അവന്റെ വാക്കുകൾ മാത്രം കേൾക്കരുത്; അവന്റെ പ്രവൃത്തികളും കാണുക. അവൻ ശക്തരോട് എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നതിലുപരി, തനിക്കൊന്നും തിരികെ നൽകാൻ കഴിയാത്തവരോട് എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക. അവൻ പറയുന്ന സ്നേഹത്തെക്കാൾ, ആവശ്യമുള്ള സമയത്ത് നൽകുന്ന കരുതലിനെ വിലമതിക്കുക. അവൻ നൽകുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങളെക്കാൾ, പാലിച്ച വാക്കുകളെ ഓർക്കുക.
വാക്കുകൾ മനുഷ്യന്റെ മുഖം പരിചയപ്പെടുത്തും; പ്രവൃത്തികളാണ് അവന്റെ ഹൃദയം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്.
മനോഹരമായി സംസാരിക്കുന്നത് ഒരു കഴിവാണ്. എന്നാൽ മനോഹരമായി ജീവിക്കുന്നത് ഒരു മൂല്യമാണ്. കഴിവുകൾ മനുഷ്യനെ ശ്രദ്ധേയനാക്കാം; മൂല്യങ്ങളാണ് അവനെ ആദരണീയനാക്കുന്നത്.
ഒടുവിൽ ജീവിതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന വലിയൊരു പാഠമുണ്ട്:
നല്ല വാക്കുകൾ പറയുന്നവനല്ല നല്ല മനുഷ്യൻ; ആ വാക്കുകളുടെ നന്മ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലൂടെ മറ്റുള്ളവർക്ക് അനുഭവിപ്പിക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ നല്ല മനുഷ്യൻ.
