പുതിയ മദ്യ നയം: ഗാന്ധിയൻ ആശയങ്ങളിൽ നിന്ന് വിപണികേന്ദ്രീകൃത സമീപനത്തിലേക്ക്: ജയശങ്കര്‍ പിള്ള

വീര്യവും, വിലയും കുറഞ്ഞ മദ്യം വിപണിയിൽ എത്തുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സാമൂഹിക വിപത്തുകളെ കുറിച്ച് യു ഡി എഫ് മുന്നണി കൂടുതൽ പഠനവും, ചർച്ചകളും നടത്തി ഒരു പുനർചിന്തനം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഇത് വ്യാജ മദ്യ ഒഴുക്കിനും, അന്യ സംസ്ഥാന മദ്യ ലോബികളുടെ കടന്നു കയറ്റത്തിനും വഴിവയ്ക്കും,ഒപ്പം സമോഹ്ഹയ്ക,കുടുംബ ഭദ്രതയെ സാരമായി ബാധിയ്ക്കും.

കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലും സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിലും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിലൊന്നാണ് മദ്യനയം. സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വരുമാനത്തിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിക്കുന്ന ഒരു മേഖലയായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ കുടുംബങ്ങളുടെ തകർച്ചയ്ക്കും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കും സാമൂഹിക അസ്വസ്ഥതകൾക്കും കാരണമാകുന്ന ഘടകമായും മദ്യപാനം നിലകൊള്ളുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മദ്യനയം വെറും സാമ്പത്തിക നയമല്ല; അത് ഒരു സാമൂഹിക നയവും ആരോഗ്യനയവും രാഷ്ട്രീയ നയവുമാണ്. ഇനി വിലയും,വീര്യവും കുറഞ്ഞ മദ്യം വിപണിയിൽ എത്തുമ്പോൾ സർക്കാരിന്റെ വരുമാനം വർദ്ധിയ്ക്കുനാടിനൊപ്പം ,മദ്യപരുടെ ശരാശരി ചെലവിലും,മദ്യപാനത്തിലും ഉള്ള അളവും വർദ്ധിയ്ക്കുന്നതാണ്.

സ്വാതന്ത്ര്യസമരകാലത്ത് മഹാത്മാ ഗാന്ധി മുന്നോട്ടുവച്ച മദ്യവിരുദ്ധ നിലപാടുകൾ ഇന്ത്യയിലെ പല സംസ്ഥാനങ്ങളുടെയും നയരൂപീകരണത്തെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിയുടെ ആദ്യകാല രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളിലും മദ്യനിരോധനം ഒരു പ്രധാന സാമൂഹിക ലക്ഷ്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ കാലക്രമേണ സാമ്പത്തിക ആവശ്യകതകളും ഭരണപരമായ വെല്ലുവിളികളും രാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും മുൻനിർത്തി ആ സമീപനങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു.

ഇന്ന് കേരളം പുതിയ മദ്യനയത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ ഒരു അടിസ്ഥാന ചോദ്യം ഉയരുന്നു: ഗാന്ധിയൻ മദ്യവിരുദ്ധ ആശയങ്ങളിൽ നിന്ന് നാം എത്രത്തോളം അകലെയാണ് എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നത്?

ഗാന്ധിജിയുടെ മദ്യവിരുദ്ധ ദർശനം

മഹാത്മാ ഗാന്ധിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ മദ്യപാനം വ്യക്തിപരമായ ഒരു ദൗർബല്യം മാത്രമായിരുന്നില്ല; അത് കുടുംബങ്ങളെയും സമൂഹത്തെയും സാമ്പത്തികമായി തകർക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹിക ദുരന്തമായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യയുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ മദ്യനിരോധനം പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്നായിരിക്കണമെന്ന് ഗാന്ധിജി വാദിച്ചിരുന്നു. ഗാന്ധിജിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കാരണം മദ്യാസക്തിയായിരുന്നു. തൊഴിലാളികളുടെ വരുമാനം കുടുംബത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനുപകരം മദ്യത്തിനായി ചെലവഴിക്കപ്പെടുന്നത് സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും ദുരിതത്തിലാക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം നിരന്തരം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മദ്യവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ദേശീയ പുനർനിർമാണത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് അദ്ദേഹം കണ്ടത്. ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ നിർദേശക തത്വങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മദ്യനിരോധനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ പോലും ഈ ഗാന്ധിയൻ സ്വാധീനത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്.

മുൻകാല കോൺഗ്രസ് സർക്കാരുകളും മദ്യവിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയം

സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര കാലഘട്ടത്തിൽ വിവിധ കോൺഗ്രസ് സർക്കാരുകൾ മദ്യനിയന്ത്രണത്തിനും ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ മദ്യനിരോധനത്തിനുമായി ശ്രമങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലും വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ മദ്യലഭ്യത നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള നടപടികൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എ കെ ആന്റണിയുടെ ചാരായ നിരോധനവും,സർക്കാരിന്റെ പതനവും ഇതേ തുടർന്നുണ്ടായതാണ്. കോൺഗ്രസ് നേതൃത്വം നൽകിയ സർക്കാരുകൾ പലപ്പോഴും മദ്യപാനത്തെ സാമൂഹിക പ്രശ്നമായി അവതരിപ്പിക്കുകയും സ്ത്രീസംഘടനകളുടെയും സാമൂഹിക പരിഷ്കരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും ആവശ്യങ്ങൾ പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് കുടുംബങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക തകർച്ച, സ്ത്രീകൾക്കെതിരായ അതിക്രമങ്ങൾ, കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവയെ ബാധിക്കുന്ന ഘടകമായി മദ്യത്തെ കാണുന്ന സമീപനം ശക്തമായിരുന്നു.

2014-ൽ കേരളത്തിൽ സ്വീകരിച്ച ബാർ നിയന്ത്രണ നയം ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവച്ചു. മദ്യലഭ്യത ക്രമേണ കുറയ്ക്കുകയും സംസ്ഥാനത്തെ മദ്യവിമുക്ത സമൂഹത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയുമാണ് ലക്ഷ്യമെന്ന് അന്നത്തെ സർക്കാർ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. ഈ നയത്തെ ചിലർ ഗാന്ധിയൻ ആശയങ്ങളുടെ തുടർച്ചയായി വിശേഷിപ്പിച്ചപ്പോൾ, മറ്റുചിലർ അത് പ്രായോഗികമല്ലെന്ന് വിമർശിച്ചു.

സാമ്പത്തിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും നയമാറ്റങ്ങളും

മദ്യനിരോധനത്തിനോ കർശന നിയന്ത്രണങ്ങൾക്കോ എതിരായി ഉയരുന്ന പ്രധാന വാദം സാമ്പത്തികമാണ്. കേരളത്തിൽ മദ്യവിൽപ്പനയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന നികുതിവരുമാനം സംസ്ഥാന ധനകാര്യത്തിൽ വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു. ക്ഷേമപദ്ധതികൾ, അടിസ്ഥാനസൗകര്യ വികസനം, സാമൂഹിക സുരക്ഷാ പദ്ധതികൾ എന്നിവയ്ക്ക് ആവശ്യമായ വരുമാനം കണ്ടെത്തുന്നതിൽ സർക്കാരുകൾ വലിയ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ മദ്യവരുമാനം ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് ഭരണകൂടങ്ങൾക്ക് എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല. ഇവിടെയാണ് രാഷ്ട്രീയ സിദ്ധാന്തങ്ങളും സാമ്പത്തിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഒരു ഭാഗത്ത് ഗാന്ധിയൻ മൂല്യങ്ങൾ; മറുവശത്ത് വരുമാന ആവശ്യകതകൾ, മദ്യലോബിയുടെ സമ്മർദ്ദവും,തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്തു ലഭിച്ച സംഭാവനകളുടെ കനവും. ഈ വൈരുദ്ധ്യം എല്ലാ സർക്കാരുകളെയും ബാധിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്.

പുതിയ മദ്യനയം: ഒരു പുതിയ ദിശ

സമീപകാല കേരള മദ്യനയം മുൻകാല നിയന്ത്രണാധിഷ്ഠിത സമീപനങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടാണ് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്. ടൂറിസം വികസനം, നിക്ഷേപ ആകർഷണം, ഹോസ്പിറ്റാലിറ്റി മേഖലയുടെ വളർച്ച എന്നിവയാണ് പുതിയ നയത്തിന്റെ പ്രധാന വാദങ്ങൾ. ആഗോള ടൂറിസം രംഗത്ത് മത്സരിക്കാൻ അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിലുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ആവശ്യമാണ് എന്ന നിലപാടാണ് നയരൂപകർ സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി മദ്യലഭ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില നിയന്ത്രണങ്ങളിൽ ഇളവുകൾ കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നു. അതിന്റെ ഭാഗമായാണ് പുതിയ യു ഡി എഫ് സർക്കാർ ഇടതു മുന്നണി തുടങ്ങിവച്ച വീര്യവും,വിലയും കുറഞ്ഞ മദ്യ വിപണിയിലേക്ക്‌ ഊന്നൽ നൽകുന്നതു.

ഈ സമീപനം ഗാന്ധിയൻ മദ്യവിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായ വ്യതിചലനമാണെന്ന് വിമർശകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. സാമൂഹിക നിയന്ത്രണത്തെക്കാൾ സാമ്പത്തിക വികസനത്തിനും വിപണി ആവശ്യങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന സമീപനമാണിതെന്നാണ് അവരുടെ വാദം.

കേരളത്തിലെ സമകാലീന രാഷ്ട്രീയത്തിൽ മദ്യവിരുദ്ധ നിലപാടിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ശബ്ദങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു വി.എം. സുധീരൻ. മദ്യപാനം കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക ആരോഗ്യത്തെ നശിപ്പിക്കുകയാണെന്നും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ വരുമാനത്തിനുവേണ്ടി സമൂഹത്തെ മദ്യാസക്തിയിലേക്ക് തള്ളിവിടരുതെന്നും അദ്ദേഹം ആവർത്തിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട് ചിലർക്ക് ആദർശവാദപരമായി തോന്നിയെങ്കിലും നിരവധി സാമൂഹിക സംഘടനകൾ അത് പിന്തുണച്ചു. മദ്യവിൽപ്പനയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വരുമാനത്തെക്കാൾ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ മൂല്യം വലുതാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം.

മദ്യവില കുറയുമ്പോൾ സമൂഹത്തിൽ എന്ത് സംഭവിക്കും?

മദ്യത്തിന്റെ വീര്യം കുറച്ചു കൊണ്ട് വിലയിൽ കുറവ് വരുത്തുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സാമൂഹിക വിപത്ത് വളരെ വലുതാണ്. നികുതി കുറയ്ക്കുകയോ ലഭ്യത വർധിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ മദ്യത്തിന്റെ വിലയിൽ കുറവ് സംഭവിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. വില കുറയുമ്പോൾ ഉപഭോഗം വർധിക്കുമെന്നത് സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിലെ പൊതുവായ നിരീക്ഷണമാണ്. അതിനൊപ്പം വീര്യം കൂടി കുറയ്ക്കുമ്പോൾ വിൽപ്പനയിലും,ഉപഭോഗത്തിലും വർദ്ധനവ് ഉണ്ടാകുന്നു.ഇതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സമൂഹത്തിലെ വിവിധ തലങ്ങളിൽ പ്രകടമാകും. താഴ്ന്ന വരുമാനക്കാരായ കുടുംബങ്ങളിൽ കുടുംബവരുമാനത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്ക് മദ്യത്തിനായി ചെലവഴിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, ഭവന നിർമ്മാണം, സമ്പാദ്യം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ചെലവഴിക്കേണ്ട പണം മദ്യച്ചെലവിലേക്ക് വഴിമാറാം.

ബെവ്കോ സംസ്കാരവും സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യവും

കേരളത്തിൽ “ബെവ്കോ സംസ്കാരം” എന്നൊരു പദം തന്നെ രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സർക്കാർ മദ്യവിൽപ്പന കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് മുന്നിലെ നീണ്ട ക്യൂകൾ കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസ നിരക്കും സാമൂഹിക വികസന സൂചികകളിലും മുന്നിലുള്ള സംസ്ഥാനമായിട്ടും മദ്യവിൽപ്പനയിൽ രാജ്യത്ത് മുൻനിരയിൽ തുടരുന്നത് ഒരു വൈരുദ്ധ്യമായി പലരും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ഇത് വെറും വ്യക്തികളുടെ മാതരം പ്രശ്നമല്ല മറിച്ചു, സമൂഹത്തിന്റെ മാനസികാവസ്ഥ, തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങൾ, വിനോദസാധ്യതകൾ, ഉപഭോക്തൃ സംസ്കാരം എന്നിവയുടെ സംയുക്ത ഫലമാണ്

ഇത് വ്യക്തിയുടെ പ്രശ്നം മാത്രമല്ല; തലമുറകളെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹിക പ്രശ്നമാണ്.

മദ്യപാന ആസക്തിമൂലം കുടുംബങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും നൽകുന്ന വില വളരെ വലുതാണ്. മദ്യനയ ചർച്ചകളിൽ പലപ്പോഴും അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വിഭാഗമാണ് സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും. മദ്യാസക്തി മൂലമുണ്ടാകുന്ന കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാരം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നത് പലപ്പോഴും സ്ത്രീകളാണ്. കുടുംബവരുമാന നഷ്ടം, ഗാർഹിക പീഡനം, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ ബാധിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവ നേരിട്ട് സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും ബാധിക്കുന്നു. കേരളത്തിലെ നിരവധി വനിതാ സംഘടനകൾ വർഷങ്ങളായി മദ്യനിയന്ത്രണത്തിനായി ശബ്ദമുയർത്തുന്നത് ഈ സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്.

യുവജന സമൂഹവും മദ്യ സംസ്കാരവും

ഇന്ന് കേരളം യുവജന തൊഴിലില്ലായ്മ, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, കുടിയേറ്റം തുടങ്ങിയ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുകയാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ മദ്യപാനം ഒരു സാധാരണ സാമൂഹിക ശീലമായി കൂടുതൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അതിന്റെ ദീർഘകാല പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഗൗരവമേറിയതായിരിക്കും. സിനിമ, സോഷ്യൽ മീഡിയ, ഉപഭോക്തൃ സംസ്കാരം എന്നിവയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ മദ്യപാനം ജീവിതശൈലിയുടെ ഭാഗമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ യുവജനങ്ങളുടെ സമീപനത്തിലും മാറ്റമുണ്ടാകുന്നു. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ വികസനം മദ്യവിൽപ്പനയുടെ വളർച്ചകൊണ്ടല്ല, യുവജനങ്ങളുടെ ഉൽപാദനക്ഷമതയും സൃഷ്ടിപരതയും കൊണ്ടാണ് അളക്കപ്പെടേണ്ടത്.

പൊതുജനാരോഗ്യവും മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചെലവുകളും

മദ്യവിൽപ്പനയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വരുമാനം പലപ്പോഴും വാർത്തകളിൽ ഇടംപിടിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ മദ്യപാനം മൂലമുള്ള രോഗങ്ങൾക്കും അപകടങ്ങൾക്കും ചികിത്സയ്ക്കായി ചെലവാകുന്ന തുക പലപ്പോഴും അത്ര ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാറില്ല. കരൾ രോഗങ്ങൾ, ഹൃദ്രോഗങ്ങൾ, മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ, റോഡ് അപകടങ്ങൾ, തൊഴിൽ നഷ്ടം, കുടുംബ വിഘടനം തുടങ്ങിയവയുടെ സാമ്പത്തികവും സാമൂഹികവുമായ ചെലവ് കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ മദ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ചിത്രം മാറുന്നു. അതിനാൽ മദ്യനയത്തെ വെറും വരുമാന കണക്കുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിലയിരുത്തുന്നത് അപൂർണമായ സമീപനമാണ്.

ഇടതുപക്ഷ സർക്കാരുകളും മദ്യനയവും: സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതങ്ങളും

കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം ചരിത്രപരമായി തൊഴിലാളി വർഗത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനും സാമൂഹിക നീതിക്കും പൊതുജനാരോഗ്യത്തിനും പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മദ്യപാനം തൊഴിലാളി കുടുംബങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയെ തകർക്കുന്ന ഘടകമാണെന്നും സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കും വലിയ ദുരിതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുവെന്നും ഇടതുപക്ഷ സംഘടനകൾ ദീർഘകാലമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഭരണത്തിലേറിയപ്പോൾ, ക്ഷേമസംസ്ഥാനത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ആവശ്യങ്ങളും പൊതുചെലവുകളും നിറവേറ്റേണ്ട ബാധ്യത സർക്കാരിനെ മദ്യവരുമാനത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നയിച്ചു. കേരളത്തിൽ മദ്യവിൽപ്പനയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന എക്സൈസ് വരുമാനം സംസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രധാന വരുമാന സ്രോതസ്സുകളിൽ ഒന്നാണ്. പെൻഷനുകൾ, ആരോഗ്യരംഗം, വിദ്യാഭ്യാസം, സാമൂഹിക സുരക്ഷാ പദ്ധതികൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് ആവശ്യമായ ധനസമാഹരണത്തിൽ ഈ വരുമാനം പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്നതാണ് സർക്കാരുകളുടെ നിലപാട്. എന്നാൽ ഈ സാമ്പത്തിക നേട്ടത്തോടൊപ്പം സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ചും ശക്തമായ വിമർശനങ്ങൾ ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്.

മദ്യലഭ്യത വർധിക്കുന്നതും വിൽപ്പന കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമാകുന്നതും ഉപഭോഗം വർധിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കുമെന്ന ആശങ്ക ആരോഗ്യവിദഗ്ധരും സാമൂഹിക സംഘടനകളും പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. കുടുംബവരുമാനത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതം മദ്യത്തിനായി ചെലവാകുന്നതോടെ ദരിദ്രരും താഴ്ന്ന വരുമാനക്കാരുമായ കുടുംബങ്ങളിൽ സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദം വർധിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. ഇതിന്റെ ആഘാതം ഏറ്റവും കൂടുതൽ അനുഭവിക്കുന്നത് സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമാണെന്ന് നിരവധി സാമൂഹിക പഠനങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

ഗാർഹിക പീഡനം, കുടുംബകലഹങ്ങൾ, കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ ബാധിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ, മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയുമായി അമിത മദ്യപാനത്തിന് ബന്ധമുണ്ടെന്ന് പൊതുജനാരോഗ്യ വിദഗ്ധർ നിരന്തരം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ മദ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനത്തെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു നയത്തിന്റെ വിജയം വിലയിരുത്താൻ കഴിയില്ലെന്ന വിമർശനവും ഉയരുന്നു.

അതേസമയം, മദ്യപാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങൾക്കും സർക്കാർ നയങ്ങൾ മാത്രം കാരണമാണെന്ന് പറയുന്നതും ശരിയല്ല. തൊഴിലില്ലായ്മ, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ലഹരിവസ്തുക്കളുടെ ഉപയോഗം, സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങൾ, കുടുംബ പശ്ചാത്തലം എന്നിവയും ഈ പ്രശ്നങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. അതിനാൽ മദ്യനയത്തെ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ വിശാലമായ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലവും പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതിനാൽ, ഇടതുപക്ഷ സർക്കാരുകളുടെ മദ്യനയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചയിൽ ഒരു വശത്ത് സാമ്പത്തിക ആവശ്യകതകളും മറുവശത്ത് പൊതുജനാരോഗ്യവും സാമൂഹിക ക്ഷേമവും തമ്മിലുള്ള സന്തുലനം എത്രത്തോളം കൈവരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞുവെന്നതാണ് പ്രധാന ചോദ്യമായി ഉയരുന്നത്. ഭാവിയിലെ മദ്യനയങ്ങൾ വരുമാനം വർധിപ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം മദ്യാസക്തി കുറയ്ക്കുന്നതിനും ചികിത്സാ-പുനരധിവാസ സംവിധാനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും സ്ത്രീകളുടെയും കുട്ടികളുടെയും സംരക്ഷണത്തിനും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

രാഷ്ട്രീയവും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തവും

മദ്യനയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ പലപ്പോഴും രാഷ്ട്രീയ ആരോപണ-പ്രത്യാരോപണങ്ങളിലേക്ക് ചുരുങ്ങാറുണ്ട്. എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളെക്കാൾ വലിയ ഒരു സാമൂഹിക വിഷയമാണ്. ഭരണത്തിൽ ഏത് പാർട്ടി വന്നാലും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ധനകാര്യ ആവശ്യകതകളും ജനങ്ങളുടെ സാമൂഹിക ക്ഷേമവും തമ്മിൽ സന്തുലനം കണ്ടെത്തേണ്ടിവരും. അതിനാൽ ദീർഘകാല കാഴ്ചപ്പാടോടെയുള്ള ഒരു സർവകക്ഷി സാമൂഹിക സംവാദമാണ് ആവശ്യമായത്.

കേരളത്തിലെ മദ്യനയ ചരിത്രം ഗാന്ധിയൻ മദ്യവിരുദ്ധ ആശയങ്ങളിൽ നിന്ന് സാമ്പത്തിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്കും അവിടെ നിന്ന് വിപണികേന്ദ്രീകൃത വികസന സമീപനങ്ങളിലേക്കും നീങ്ങിയ ഒരു യാത്രയുടെ കഥയാണ്. കോൺഗ്രസ് സർക്കാരുകളുടെ കാലത്ത് ശക്തമായി ഉയർത്തിപ്പിടിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മദ്യനിയന്ത്രണവും സാമൂഹിക പരിഷ്കരണവുമായ ആശയങ്ങൾ ഇന്ന് ടൂറിസം, നിക്ഷേപം, വിപണി വികസനം എന്നീ വാദങ്ങളുമായി മത്സരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ഏത് നയവും വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടത് അത് സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും ദുർബലരായ ജനവിഭാഗങ്ങളെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. സ്ത്രീകൾ, കുട്ടികൾ, യുവജനങ്ങൾ, താഴ്ന്ന വരുമാന കുടുംബങ്ങൾ എന്നിവരുടെ ജീവിതത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്ന വികസനം യഥാർത്ഥ പുരോഗതിയായി കണക്കാക്കാനാവില്ല.

കേരളത്തിന്റെ ഭാവി നിർണയിക്കേണ്ടത് മദ്യവിൽപ്പനയുടെ വളർച്ചയല്ല; ആരോഗ്യകരവും വിദ്യാഭ്യാസപരവുമായി സാമൂഹിക നീതിയുള്ള ഒരു സമൂഹത്തെ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള കഴിവാണ്. അതിനാൽ മദ്യനയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ വരുമാനത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും പരിധികൾക്കപ്പുറം മനുഷ്യകേന്ദ്രിതമായ ഒരു വികസന കാഴ്ചപ്പാടിലേക്ക് ഉയരേണ്ട സമയമാണിത്.