കസവുടുപ്പും രാജവേഷവും ആരോഗ്യവടിവും ഇനി ഒരു ക്ലിക്കിന്റെ അകലം; ആഘോഷങ്ങളെ പുതുക്കുന്ന കൃത്രിമബുദ്ധിയുടെ ചിരിയും ചിന്തയും
കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ദിവസങ്ങളായി ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമും ഫേസ്ബുക്കും വാട്ട്സ്ആപ്പ് സ്റ്റാറ്റസുകളും എടുത്തു നോക്കിയവർ ഒന്നടങ്കം അത്ഭുതപ്പെട്ടു കാണും. “ഇതെന്താ നമ്മുടെ നാട് പെട്ടെന്ന് സിനിമാ താരങ്ങളുടെയും ബോഡി ബിൽഡർമാരുടെയും നാടായി മാറിയോ?” എന്ന് സംശയിച്ചെങ്കിൽ തെറ്റുപറയാനാകില്ല. കാരണം, ഈ ഓണത്തിന് മലയാളി പങ്കുവെച്ച ആശംസാ ചിത്രങ്ങളിലും വീഡിയോകളിലും കണ്ടത് ഒന്നൊന്നര ഫിറ്റ്നസ് ഉള്ള, രാജകീയ ലുക്കിലുള്ള ആളുകളെയാണ്!
ഈ വർഷത്തെ ഓണത്തിന് മലയാളികൾക്കിടയിൽ ഒരു അപൂർവ ആരോഗ്യവിപ്ലവം നടന്നു. ഓണത്തിന് മലയാളികൾക്കൊക്കെ സിക്സ് പാക്ക്!
പണ്ടൊക്കെ ഇതുപോലൊരു രാജകീയ ലുക്കിൽ, അഴളളളവുകളുള്ള ശരീരത്തോടെ, മികച്ച ലൈറ്റിംഗും കോസ്റ്റ്യൂമും ഒക്കെ ഒപ്പിച്ചു ഫോട്ടോയെടുക്കാൻ വൻ തുക മുടക്കേണ്ടിയിരുന്നു. വൻകിട സിനിമകളുടെ പ്രൊമോ വീഡിയോകളും മോഡലുകളുടെ ഹൈ-പെയ്ഡ് ഫോട്ടോഷൂട്ടുകളും കണ്ടു “ഹാ! എനിക്കും ഇതുപോലെ ആകാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ” എന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. എഡിറ്റിംഗിനും വിഎഫ്എക്സിനുമായി വൻ തുക വാങ്ങുന്ന വിദഗ്ദ്ധരായിരുന്നു അന്ന് താരം. എന്നാൽ ഇത്തവണ കാര്യങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞു.
ശരാശരി അരക്കെട്ട് ഒരൊറ്റ രാത്രിയിൽ നാലിഞ്ച് കുറഞ്ഞു; മുഖം ചന്ദ്രികപോലെ തെളിഞ്ഞു; തലമുടി മഴക്കാലത്തെ പുൽമേടുപോലെ നിറഞ്ഞു; പല്ലുകൾ നിലവിളക്കിനേക്കാൾ പ്രകാശിച്ചു.ജിം ഉടമകൾക്കും ഡയറ്റീഷ്യൻമാർക്കും മാത്രം ഈ വിപ്ലവത്തിന്റെ സർക്കുലർ കിട്ടിയില്ല. അവർ ഇപ്പോഴും ട്രെഡ്മിൽ തുടച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ മലയാളികൾ എല്ലാവരും രാജകീയ വേഷത്തിൽ നിവർന്നുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.
എങ്ങനെ എന്നല്ലേ? ഉത്തരം വളരെ ലളിതം: ഒരു നല്ല ഫോട്ടോ, രണ്ടുമൂന്ന് വരിയുള്ള ഒരു നിർദേശം, പിന്നെ ഒരു ക്ലിക്ക്. ‘എന്നെ കേരളീയ ഓണവേഷത്തിൽ, പൂക്കളത്തിനരികിൽ, ആരോഗ്യവാനായും രാജകീയമായും കാണിക്കണം’ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി. അടുത്ത നിമിഷം കസവുമുണ്ട് കൃത്യമായി വീഴും, തോളിൽ നേരിയ പൊൻവെളിച്ചം പതിയും, പിന്നിൽ വള്ളവും തെങ്ങുകളും വരും. യഥാർഥ ജീവിതത്തിൽ മുണ്ട് ഉടുക്കാൻ രണ്ടുപേർ സഹായിക്കേണ്ടവനും ചിത്രത്തിൽ തൃപ്പൂണിത്തുറ രാജവംശത്തിന്റെ അവസാന അവകാശിയെപ്പോലെ നിൽക്കും.
ഈ ഓണക്കാലത്ത് ആശംസാചിത്രങ്ങൾ തുറന്നുനോക്കിയപ്പോൾ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായി: നമ്മൾ വെറും ഓണം ആഘോഷിച്ചില്ല; നമ്മുടേതായ ഡിജിറ്റൽ സിനിമയും പുറത്തിറക്കി. ഇന്നലെവരെ സാധാരണ ഷർട്ടിട്ട് കുടുംബഗ്രൂപ്പിൽ ‘ഹാപ്പി ഓണം’ എന്ന് എഴുതിയിരുന്ന അമ്മാവൻ, ഇന്ന് പൊൻകിരീടവും പട്ടുടുപ്പും അണിഞ്ഞ മഹാബലി. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച സദ്യയിൽ നാലാമത്തെ പായസവും എടുത്ത ചേട്ടൻ, ചിത്രത്തിൽ കൈമുട്ട് മടക്കിയാൽ ബൈസെപ്സ് തെളിയുന്ന ഫിറ്റ്നസ് അംബാസഡർ. ആരെയും കുറ്റം പറയാനാകില്ല; ചിത്രം കണ്ടപ്പോൾ അവർക്കുതന്നെ പുതിയൊരു ആത്മവിശ്വാസം വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ഈ വർഷത്തെ ഓണത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗമേറിയ വ്യായാമം: ‘Generate’ ബട്ടൺ അമർത്തിയ ചൂണ്ടുവിരലിന്റേത്!
ചാറ്റ്ജിപിടി, ജെമിനി, കോപൈലറ്റ് തുടങ്ങി നിരവധി എ.ഐ. അധിഷ്ഠിത സംവിധാനങ്ങൾ ഇന്ന് എഴുത്തും ചിത്രവും ശബ്ദവും വീഡിയോയും സൃഷ്ടിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഒരാൾക്ക് ആശംസയുടെ വാക്കുകൾ വേണം; മറ്റൊരാൾക്ക് പൂക്കളത്തിനുമുകളിൽ കുടുംബപ്പേര് പതിച്ചൊരു ഫ്ലയർ; മൂന്നാമന് നാട്ടിൽ എത്താനാകാത്തതിനാൽ, ന്യൂയോർക്കിലെ മഞ്ഞുകാലത്ത് എടുത്ത ഫോട്ടോയെ ആലപ്പുഴയിലെ ഓണപ്രഭാതമാക്കണം. എ.ഐ. ഓരോരുത്തരുടെയും ആവശ്യത്തിന് അനുസരിച്ച് ഡിജിറ്റൽ തയ്യൽക്കാരൻ, ഫോട്ടോഗ്രാഫർ, കലാസംവിധായകൻ, തിരക്കഥാകൃത്ത് എന്നീ ജോലികൾ മാറിമാറി ചെയ്യുന്നു. പ്രവാസി മലയാളിക്കാണ് ഇതിന്റെ രസം കൂടുതൽ മനസ്സിലാകുന്നത്. അലമാരയിൽ കസവുസാരി ഇല്ലെങ്കിലും ചിത്രത്തിൽ അത് കിട്ടും; അടുത്തുള്ള കടയിൽ വള്ളംകളിക്കുള്ള വേഷം ഇല്ലെങ്കിലും വീഡിയോയിൽ വള്ളത്തിന്റെ നടുവിൽ ഇരിക്കാം. കുട്ടികൾ സ്കൂളിൽനിന്ന് വന്നിട്ട് അഞ്ചുമിനിറ്റിനകം രാജകുമാരനും രാജകുമാരിയുമായി മാറും. കുടുംബാംഗങ്ങൾ നാല് രാജ്യങ്ങളിൽ ആയാലും ഒരേ പൂക്കളത്തിനു ചുറ്റും നിൽക്കുന്ന ചിത്രം സൃഷ്ടിക്കാം. വിമാനം കയറാതെ നാട്ടിലെത്തിക്കുന്ന ഈ ഡിജിറ്റൽ യാത്രയ്ക്ക് ബാഗേജ് ചാർജും ഇല്ല.
മുമ്പ് ഒരു സംഘടനയുടെ ഓണാഘോഷ പോസ്റ്റർ തയ്യാറാകണമെങ്കിൽ പ്രസിഡന്റിന്റെ പേര് രണ്ടുതവണ തെറ്റും, സ്പോൺസറുടെ ലോഗോ കാണാതാകും, തീയതി തിരുത്തുമ്പോൾ വേദി മാറിപ്പോകും. ഇന്ന് ആശയം വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാൽ നിരവധി രൂപകൽപ്പനകൾ നിമിഷങ്ങൾക്കകം ലഭിക്കും. അതിൽനിന്ന് നല്ലത് തിരഞ്ഞെടുക്കാനും ഭാഷ മെച്ചപ്പെടുത്താനും നിറങ്ങൾ ക്രമപ്പെടുത്താനും എ.ഐ. സഹായിക്കും. ചെറിയ കൂട്ടായ്മകൾക്കും കുടുംബങ്ങൾക്കും സന്നദ്ധസംഘടനകൾക്കും പ്രൊഫഷണൽ നിലവാരമുള്ള ഉള്ളടക്കം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള വാതിൽ ഇതോടെ തുറന്നു.
ഇതിൽ ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റം ചെലവ് കുറഞ്ഞതല്ല; സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ധൈര്യം കൂടിയതാണ്. ‘എനിക്ക് ഡിസൈൻ അറിയില്ല’, ‘വീഡിയോ എഡിറ്റിംഗ് എന്റെ പണിയല്ല’ എന്ന് കരുതിയിരുന്നവർ പരീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യ ഫലം അല്പം വിചിത്രമായാലും രണ്ടാമത്തെ നിർദേശം മെച്ചപ്പെടും. മൂന്നാമത്തെ ശ്രമത്തിൽ സ്വന്തം ആശയം രൂപംകൊള്ളുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഒരാൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷം ചെറിയ കാര്യമല്ല. കലയുടെ വാതിൽക്കൽ നിന്നിരുന്ന പലരും ഇപ്പോൾ അകത്തുകയറി കസേര വലിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ എ.ഐ. ഒരു മായാജാലക്കാരനാണെങ്കിലും മനസ്സുവായിക്കുന്ന ജ്യോത്സ്യനല്ല. ‘ഒരു നല്ല ഓണചിത്രം ഉണ്ടാക്കൂ’ എന്ന നിർദേശം നൽകിയാൽ, നല്ലത് എന്നതിന്റെ അർഥം അത് സ്വന്തം രീതിയിൽ തീരുമാനിക്കും. ഫലം ചിലപ്പോൾ കേരളസാരിക്ക് പകരം വിവാഹവേദിയിലെ തിരശ്ശീലയും, ചെണ്ടയ്ക്ക് പകരം വലിയ പാത്രവും ആയേക്കാം. അതിനാൽ വ്യക്തമായ നിർദേശം എഴുതുന്ന കല, അഥവാ ‘പ്രോംപ്റ്റിംഗ്’, പുതിയ കാലത്തിന്റെ ചെറിയൊരു സാക്ഷരതയാണ്. വേഷം, പശ്ചാത്തലം, ഭാവം, നിറം, ചിത്രത്തിന്റെ വലിപ്പം, എഴുതേണ്ട വാക്കുകൾ എന്നിവ പറഞ്ഞാൽ ഫലം കൂടുതൽ മനോഹരമാകും.
അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ എ.ഐ. നമ്മെ മാറ്റിനിർത്തുന്ന കലാകാരനല്ല; നമ്മോടൊപ്പം ഇരുന്ന് വേഗത്തിൽ കരട് വരയ്ക്കുന്ന കൂട്ടുകാരനാണ്. അവസാന തിരഞ്ഞെടുപ്പും രുചിയും തിരുത്തലും മനുഷ്യന്റേതായിരിക്കണം. ഓണസദ്യയിൽ റോബോട്ട് അവിയലിന്റെ അളവ് പറഞ്ഞുതന്നാലും, ഉപ്പ് ശരിയാണോ എന്ന് നാവുകൊണ്ട് നോക്കേണ്ടത് നമ്മളല്ലേ? ഉള്ളടക്കസൃഷ്ടിയിലും അതേ നിയമം ബാധകമാണ്.
ഈ വർഷം മഹാബലിക്ക് ലഭിച്ച രൂപഭേദങ്ങൾ മാത്രം ശേഖരിച്ചാൽ ഒരു പ്രത്യേക പ്രദർശനം നടത്താം. അങ്ങനെ മാവേലിക്കും കിട്ടി ‘എ.ഐ. മേക്കോവർ’; ഒരിടത്ത് അദ്ദേഹം പാരമ്പര്യ രാജാവ്; മറ്റൊരിടത്ത് ജിം പരിശീലകൻ; വേറൊരിടത്ത് സിനിമയിലെ ആക്ഷൻ ഹീറോ. ചില ചിത്രങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ താടിക്ക് തന്നെ മറ്റൊരു പിൻകോഡ് വേണം. പഴയ കഥയിൽ വാമനൻ മൂന്നു ചുവടാണ് ചോദിച്ചത്; പുതിയ ചിത്രങ്ങളിൽ മാവേലി ആദ്യം ചോദിക്കുന്നത് ‘ക്യാമറ പോർട്രെയിറ്റ് മോഡിലാണോ?’ എന്നായിരിക്കും. കാലം മാറുമ്പോൾ രാജാവിനും പ്രൊഫൈൽ ചിത്രം പുതുക്കേണ്ടിവരും.
ഇതിനെ വെറും തമാശയായി തള്ളിക്കളയേണ്ടതില്ല. സ്വന്തം മുഖം മനോഹരമായി, ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ, സാംസ്കാരിക വേഷത്തിൽ കാണുന്നത് പലർക്കും ഒരു മാനസിക ഉണർവ് നൽകുന്നു. പതിവായി ക്യാമറയെ ഒഴിവാക്കിയിരുന്ന ഒരാൾ ആദ്യമായി സ്വന്തം ചിത്രം സന്തോഷത്തോടെ പങ്കിടുന്നു. വിദേശത്ത് വളരുന്ന കുട്ടിക്ക് കേരളീയ വേഷത്തിന്റെ ഭംഗി പരിചയപ്പെടുന്നു. പ്രായമായ മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം സ്വപ്നസദൃശമായ കുടുംബചിത്രം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ അകലം കുറയുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. ചിത്രം കൃത്രിമമായിരിക്കാം; അതുണർത്തുന്ന സ്നേഹവും ഓർമ്മയും പലപ്പോഴും യഥാർഥമാണ്.
വർഷങ്ങളായി ചാരുമേശയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാത്ത അയൽപക്കത്തെ ചേട്ടൻ പെട്ടെന്ന് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ അർണോൾഡ് സ്വാർസ്നെഗറെപ്പോലെ കസവുമുണ്ടുടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ചിരി വരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എങ്കിലും, ഇതിനൊരു വളരെ പോസിറ്റീവ് ആയ വശമുണ്ട്. തങ്ങളെത്തന്നെ ഇത്രയും മനോഹരവും ആരോഗ്യകരവുമായ രൂപത്തിൽ കാണുന്നത് ആളുകളിൽ വലിയൊരു ആത്മവിശ്വാസം (Self-boost) ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. നമ്മുടെ ഉപബോധമനസ്സ് നമ്മെ എങ്ങനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അതിലേക്കുള്ള ഒരു ആദ്യ പടിയാണിത്. “എഐയിൽ ഞാൻ കാണാൻ കൊള്ളാമല്ലോ, എങ്കിൽപ്പിന്നെ യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിലും ഈ ഫിറ്റ്നസ് ഒന്നു ട്രൈ ചെയ്താലോ?” എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ ഇത് ആളുകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. എഐ നിർമ്മിച്ച ആ വടിവൊത്ത ശരീരം സ്വന്തമാക്കാൻ ആളുകൾ ജിമ്മിലേക്കും വ്യായാമത്തിലേക്കും ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചാൽ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു നേട്ടം വേറെന്താണുള്ളത്? ആരോഗ്യവാനായ സ്വന്തം എ.ഐ. രൂപം കണ്ടാൽ അത് ഒരു ‘ഡിജിറ്റൽ റിഹേഴ്സൽ’ ആകാനും കഴിയും. ‘ഇങ്ങനെ ഉന്മേഷത്തോടെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ യഥാർഥ ജീവിതത്തിലും കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കാമല്ലോ’ എന്ന ചിന്ത ഉയർന്നാൽ അതൊരു നല്ല തുടക്കം. അടുത്ത ദിവസം പത്തു മിനിറ്റ് നടക്കുക, പിന്നെ ഉറക്കം ക്രമപ്പെടുത്തുക, ക്രമേണ ശക്തിവർധക വ്യായാമം ചേർക്കുക, ഭക്ഷണത്തിൽ അളവും സമതുലിതത്വവും പാലിക്കുക. എ.ഐ. ചിത്രത്തിലെ തോളുകൾ യഥാർഥമാകാൻ ജിം മാത്രം വേണ്ടെന്നില്ല; സ്ഥിരമായ ചെറിയ ശീലങ്ങളാണ് വലിയ മാറ്റത്തിന്റെ യഥാർഥ ‘പ്രോംപ്റ്റ്’.
പക്ഷേ ഒരു പ്രധാന വ്യത്യാസം മറക്കരുത്: എ.ഐ. ചിത്രം ആരോഗ്യപരിശോധനാ റിപ്പോർട്ടല്ല. അരക്കെട്ട് ചെറുതായി കാണുന്നതുകൊണ്ട് ആ രൂപം എല്ലാവർക്കും അനുയോജ്യമായ ആരോഗ്യലക്ഷ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രായം, ശരീരഘടന, ആരോഗ്യം, ജീവിതരീതി എന്നിവ ഓരോരുത്തർക്കും വേറെയാണ്. അതിനാൽ ചിത്രത്തെ പ്രചോദനമായി കാണാം; വിധിപത്രമായി കാണരുത്. സ്വയം സ്നേഹിക്കാതെ സ്വയം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചാൽ, ഫിറ്റ്നസ് യാത്ര ജിമ്മിലെ ആദ്യദിവസം വാങ്ങിയ വെള്ളക്കുപ്പിപോലെ രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കകം കാണാതാകും.
സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ജനാധിപത്യം ശരീരങ്ങളെ ഒരേ അച്ചിൽ ഒഴിക്കുന്നതല്ല; ഓരോരുത്തർക്കും സ്വന്തം മികച്ച രൂപം സങ്കൽപ്പിക്കാനുള്ള അവസരം നൽകുന്നതാണ്. ആരെയെങ്കിലും മെലിഞ്ഞവനാക്കുക, വെളുപ്പിക്കുക, ചെറുപ്പമാക്കുക എന്നത് മാത്രമല്ല എ.ഐ.യുടെ സാധ്യത. ചിരി കൂടുതൽ സ്വാഭാവികമാക്കാം, കണ്ണിലെ ആത്മവിശ്വാസം ഉയർത്താം, ശരീരവൈവിധ്യം മാനിച്ചുകൊണ്ട് മനോഹരമായ ചിത്രങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാം. നമ്മുടെ നിർദേശങ്ങൾ നല്ലതായാൽ സാങ്കേതികവിദ്യയും നല്ല ദിശയിൽ പോകും.
അതിനാൽ ഈ ഓണക്കാലത്തെ എ.ഐ. മേക്കോവറിന് ഒരു രസകരമായ തുടർച്ച നൽകാം. ഫോണിലെ ചിത്രത്തിൽ കിട്ടിയ ഉന്മേഷം ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇറക്കുക. കുടുംബമായി നടക്കാൻ പോകുക; കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിക്കുക; ഓണത്തിന് ശേഷം ശേഷിച്ച ഏത്തക്ക ഉപ്പേരി ഒറ്റയ്ക്കിരുത്താതെ അയൽക്കാരുമായി പങ്കിടുക. പായസം പൂർണമായി ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല; മൂന്നാമത്തെ കപ്പിന് മുമ്പ് എ.ഐ. സൃഷ്ടിച്ച സ്വന്തം ഫിറ്റ്നസ് ചിത്രം ഒരിക്കൽ നോക്കിയാൽ മതി. ചില ചിത്രങ്ങൾ ഉപദേശം പറയാതെ തന്നെ നല്ല ഉപദേശകരാകും. എ.ഐ. ചിത്രം കണ്ണാടിയല്ല; നമുക്ക് ആകാനാകുന്ന ഒരുപാട് സാധ്യതകളിൽ ഒരെണ്ണത്തിന്റെ വർണരേഖ മാത്രമാണ്.
എ.ഐ.യുടെ കലാപരിപാടി എല്ലായ്പ്പോഴും തെറ്റില്ലാതെ നടക്കുമെന്ന് കരുതരുത്. ഒരു കൈയിൽ പൂക്കളം, മറ്റേ കൈയിൽ ചെണ്ട, മൂന്നാമത്തെ കൈയിൽ നിലവിളക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന മനുഷ്യനെ അത് സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം. വിരലുകൾ എണ്ണാൻ തുടങ്ങിയാൽ ഓണബമ്പറിനേക്കാൾ വലിയ സംഖ്യ കിട്ടും. കുടുംബചിത്രത്തിൽ അച്ഛന് ഇരുപത്തഞ്ച് വയസും മകന് ഇരുപത്തേഴും; അമ്മൂമ്മയുടെ കണ്ണട കൊച്ചുമകന്റെ മുഖത്തും. എ.ഐ.യുടെ ഭാഷയിൽ ഇതെല്ലാം പിശകല്ല, ‘കുടുംബസാമ്യം’ ആയിരിക്കാം.
വേഷത്തിലും സംസ്കാരത്തിലും ഇത്തരം തമാശകൾ വരാം. കസവുമുണ്ട് എവിടെ അവസാനിക്കുന്നു, രാജവേഷം എവിടെ തുടങ്ങുന്നു എന്ന് ചില ചിത്രങ്ങൾക്ക് തന്നെ അറിയില്ല. കഥകളി, മോഹിനിയാട്ടം, തെയ്യം, പുലികളി എന്നിവയെല്ലാം ഒരാളുടെ ശരീരത്തിൽ ചേർത്താൽ അത് കേരളീയ വൈവിധ്യമല്ല; ഡിജിറ്റൽ അവിയലാണ്. അതുകൊണ്ട് സാംസ്കാരിക ചിഹ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ നിർദേശം നൽകുകയും, അന്തിമഫലം അറിയാവുന്ന ഒരാൾ പരിശോധിക്കുകയും വേണം. ഭംഗിക്കായി പാരമ്പര്യത്തെ വളച്ചൊടിക്കാതിരിക്കുന്നത് ആദരവിന്റെ ഭാഗമാണ്.
സ്വകാര്യതയും അതിലും പ്രധാനമാണ്. മറ്റൊരാളുടെ ചിത്രം മാറ്റുന്നതിന് മുമ്പ് അനുവാദം ചോദിക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികളുടെ ചിത്രങ്ങൾ, വ്യക്തിപരമായ സാഹചര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്ന ഫോട്ടോകൾ, തിരിച്ചറിയൽ രേഖകൾ, സ്വകാര്യ ഇടങ്ങളിൽ എടുത്ത ദൃശ്യങ്ങൾ എന്നിവ ഓൺലൈൻ സംവിധാനങ്ങളിലേക്ക് അപ്ലോഡ് ചെയ്യുമ്പോൾ അതീവ ജാഗ്രത വേണം. ‘അമ്മാവനെ മാവേലിയാക്കാം’ എന്ന ആശയം നല്ലതാണ്; പക്ഷേ അമ്മാവൻ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ കുടുംബഗ്രൂപ്പിൽ അടുത്ത ഓണംവരെ വാമനാവതാരം നടക്കാം.
യഥാർഥവും സൃഷ്ടിച്ചതുമായ ചിത്രങ്ങളുടെ അതിർത്തി മങ്ങിയിരിക്കുന്ന കാലമാണിത്. സ്വകാര്യ ആശംസയിൽ ചെറിയൊരു സങ്കൽപ്പചിത്രം പ്രശ്നമല്ല. എന്നാൽ വാർത്ത, പൊതുപരിപാടി, പരസ്യം, ധനശേഖരണം, രാഷ്ട്രീയമോ സാമൂഹികമോ ആയ സന്ദേശം എന്നിവയിൽ എ.ഐ. സൃഷ്ടിച്ച ചിത്രം യഥാർഥ സംഭവമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത് തെറ്റിദ്ധാരണ സൃഷ്ടിക്കും. ആവശ്യമായിടത്ത് ‘എ.ഐ. സഹായത്തോടെ സൃഷ്ടിച്ചത്’ എന്ന് തുറന്നു പറയുന്നത് വിശ്വാസം കുറയ്ക്കുന്നില്ല; മറിച്ച് വിശ്വാസ്യത വർധിപ്പിക്കുന്നു.
മറ്റുള്ളവരുടെ മുഖം, ശബ്ദം, കലാസൃഷ്ടി, ലോഗോ, സംഗീതം എന്നിവ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അവകാശങ്ങളും മാന്യതയും ഓർക്കണം. പ്രശസ്തനായ ഒരാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഓണസന്ദേശം ഉണ്ടാക്കുന്നത് സാങ്കേതിക കഴിവിന്റെ പ്രകടനം മാത്രമല്ല; അത് അപകടകരമായ അനുകരണവുമാകാം. എ.ഐ. ലഭ്യമാണെന്നത് എന്തും ചെയ്യാനുള്ള അനുമതിപത്രമല്ല. അടുക്കളയിൽ കത്തി എല്ലാവർക്കും ലഭ്യമാണ്; അതുകൊണ്ട് സദ്യയ്ക്ക് വന്നവരുടെ മുടി മുറിക്കാൻ തുടങ്ങാറില്ലല്ലോ. അതിനാൽ എ.ഐ. ഉപയോഗത്തിന്റെ നല്ല ശീലം വളരെ ലളിതം: സൃഷ്ടിക്കുക, നിർത്തി നോക്കുക, തിരുത്തുക, അനുമതി ഉറപ്പാക്കുക, പിന്നെ മാത്രം പങ്കിടുക. ആദ്യ ഫലം തന്നെ ലോകത്തിന് അയയ്ക്കേണ്ട അടിയന്തരാവസ്ഥ ഒന്നുമില്ല. പായസം അടുപ്പിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിയ ഉടനെ കുടിക്കാതെ അല്പം തണുപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, എ.ഐ. ഉള്ളടക്കത്തിനും ഒരു മനുഷ്യ ഇടവേള വേണം.
എ.ഐ. ഓണത്തെ മാറ്റിയ ഏറ്റവും നല്ല കാര്യം പുതിയ ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമല്ല; പുതിയ പങ്കാളിത്തമാണ്. ഡിസൈൻ ചെയ്യാത്തവർ ഫ്ലയർ ഉണ്ടാക്കി, ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കാത്തവർ രാജവേഷത്തിൽ ചിരിച്ചു, നാട്ടിൽ എത്താത്തവർ ഡിജിറ്റൽ പൂക്കളത്തിനരികിൽ കുടുംബത്തോടൊപ്പം നിന്നു. സാങ്കേതികവിദ്യ ശരിയായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അത് ആളുകളെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്ന സ്ക്രീൻ അല്ല; ഒരുമിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഓണപ്പന്തലാകാം.
ആരോഗ്യകരമായ രൂപം കണ്ടുള്ള ആത്മപ്രചോദനം യഥാർഥ ശീലങ്ങളായി മാറുമ്പോഴാണ് ഈ ഡിജിറ്റൽ മേക്കോവർ പൂർണമാകുന്നത്. ദിവസവും കുറച്ച് നടത്തം, ശരീരശേഷിക്ക് അനുയോജ്യമായ വ്യായാമം, മതിയായ ഉറക്കം, സമതുലിതമായ ഭക്ഷണം, സൗഹൃദസംഭാഷണം, മാനസികവിശ്രമം – ഇവയ്ക്ക് ‘Generate’ ബട്ടൺ ഇല്ല. ആവർത്തനമാണ് അവയുടെ ആൽഗോരിതം. രണ്ടാഴ്ചകൊണ്ട് സിനിമാതാരം ആകേണ്ടതില്ല; കഴിഞ്ഞ മാസത്തേക്കാൾ ഉന്മേഷമുള്ള ഒരാളാകുക മതി.
കുടുംബങ്ങൾക്കും സംഘടനകൾക്കും എ.ഐ. വലിയ അവസരമാണ്. പഴയ ഓണഫോട്ടോകൾ ക്രമപ്പെടുത്തി ഓർമ്മവീഡിയോ ഉണ്ടാക്കാം; മുതിർന്നവരുടെ കഥകൾ എഴുത്താക്കി സൂക്ഷിക്കാം; കുട്ടികൾക്കായി മഹാബലിയുടെ കഥ ചിത്രരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കാം; മലയാളം വായിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന തലമുറക്ക് ശബ്ദരൂപം നൽകാം. നല്ല ആശയം, ശരിയായ പരിശോധന, മനുഷ്യന്റെ സ്നേഹമുള്ള തിരുത്തൽ – ഈ മൂന്നു ചേർന്നാൽ എ.ഐ. നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തെ മങ്ങിയതാക്കാതെ പുതിയ തലമുറയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന പാലമാകും.
എങ്കിലും എ.ഐ.യ്ക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ ഇന്നും കഴിയില്ല. പൂക്കളത്തിന്റെ മണം അത് സൃഷ്ടിക്കില്ല. അടുക്കളയിൽ പപ്പടം പൊരിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഓടിയെത്തുന്ന കുട്ടിയുടെ ആവേശം അതിന് പകർത്താനാവില്ല. അമ്മയുടെ കൈയിലെ അവിയലിന്റെ ‘കുറച്ചുകൂടി തേങ്ങ വേണം’ എന്ന രഹസ്യനിർദേശം അതിന്റെ ഡാറ്റാബേസിലില്ല. സദ്യ കഴിഞ്ഞ് ഇല മടക്കുന്നതിനിടയിൽ പൊട്ടുന്ന കുടുംബചിരിയുടെ ചൂടും ഒരു റെൻഡറിംഗ് എൻജിനിൽ ലഭ്യമല്ല. ഓണത്തിന്റെ ഹൃദയം ഇപ്പോഴും മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലാണ്.
അതുകൊണ്ട് എ.ഐ.യെ പേടിക്കേണ്ടതുമില്ല, പൂജാമുറിയിൽ വെക്കേണ്ടതുമില്ല. നല്ലൊരു ഉപകരണമെന്ന നിലയിൽ ഉപയോഗിക്കാം. നമ്മുടെ ഭാഷയും സംസ്കാരവും മനുഷ്യബന്ധങ്ങളും അതിന് ദിശ കാണിക്കട്ടെ. സൃഷ്ടിച്ച ചിത്രം മനോഹരമാണെങ്കിൽ സന്തോഷത്തോടെ പങ്കിടാം; പക്ഷേ അത് സൃഷ്ടിച്ചതാണെന്ന് ആവശ്യമായിടത്ത് പറയാം. ചിത്രം നമ്മെ ആരോഗ്യത്തിലേക്ക് പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഷൂ ധരിച്ച് നടക്കാം; മറ്റൊരാളെ അപമാനിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഉടൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാം. നിയന്ത്രണം നമ്മുടെ കൈയിൽ തന്നെയിരിക്കണം.
എനിക്ക് പറയാനുള്ള ഈ വർഷത്തെ ഓണസന്ദേശം ഇത്രമാത്രം. എ.ഐ.ക്ക് നമ്മെ മാവേലിയാക്കാം, രാജാവാക്കാം, ആറുപാക്ക് കൊടുക്കാം, പിന്നിൽ പത്തു ഏക്കർ പൂക്കളം വിരിയിക്കാം. പക്ഷേ നല്ല മനുഷ്യനാക്കാനുള്ള ‘പ്രോംപ്റ്റ്’ നമ്മൾ തന്നെയാണ് എഴുതേണ്ടത്. ആ നിർദേശം ദിവസവും ജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചാൽ, അടുത്ത ഓണത്തിലെ ചിത്രത്തിൽ എഡിറ്റിംഗ് കുറയും; ചിരിയിൽ യാഥാർഥ്യം കൂടും. അതാണ് ഈ ഡിജിറ്റൽ ഓണക്കാലം നൽകുന്ന ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ആശംസ.
