Category: POEMS

വാക്കുകൾ തോറ്റുപോകുന്നിടത്താണ് നമ്മുടെ പ്രണയം തുടങ്ങിയത്. മിണ്ടാതിരുന്ന നേരമത്രയും നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ കവിതകളായി വിരിഞ്ഞു.

വടക്കുകിഴക്കൻ കാറ്റിൻ വിരൽത്തുമ്പിൽ തുലാമേഘം തൂക്കി നോക്കുന്നു ഭൂമിയെ; ഒരു തട്ടിൽ വെയിലിൻ ദാഹമൂർച്ഛ, മറുതട്ടിൽ മാനത്തിൻ ജലഭാരം. ഉച്ചവെയിലിൻ വിണ്ടുകീറിയ ചുണ്ടിൽ മിന്നൽ ഒരു നാഡീമിടിപ്പായ് പായുമ്പോൾ, തുലാസിൻ സൂചി വിറകൊള്ളുന്നു തുടരെ, തീർപ്പാകാതെ നിൽക്കുന്നു നിമിഷം. ഒടുവിൽ തളർന്നു വെയിൽ പിൻവാങ്ങവേ മണ്ണിന്റെ പഴയ കടം വീട്ടാനെന്നപോൽ ആദ്യമഴത്തുള്ളി മണ്ണിൽ വീണുടയുന്നു, ഒരു നെടുവീർപ്പിന്റെ ഗന്ധം ഉയരുന്നു. ഇലത്തുമ്പിൽ നിന്നിലത്തുമ്പിലേക്ക് മഴത്തുള്ളി ഊഞ്ഞാലാടി രസിക്കുന്നു; ഇലയാം തുലാസിൽ തങ്ങിനിന്നൊടുവിൽ നിലത്തിന്റെ മാറിൽ പതിയെ പതിക്കുന്നു. സന്ധ്യ തൻ തട്ടിൽ ചെമ്പനീർ ചാലിച്ചു പകലിൻ തൂക്കം തീർത്തു മടങ്ങവേ; ഇരുട്ടിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ രാവു മുങ്ങവേ രാവിൻ കനം കുറയ്ക്കാൻ ദീപം തെളിയുന്നു. ദുഃഖവും സുഖവും തുലാസിലെന്നപോൽ പെയ്യുന്നു മാനം, നിറയുന്നു മണ്ണും; വിറകൊണ്ടൊരു സൂചി അടങ്ങിനിൽക്കെ, മനുഷ്യഹൃദയമായ് മാറുന്നു തുലാമാസം!

മനസ്സിനക്കരെ കടന്ന ചില ശീലങ്ങളെ തിരിച്ചു വിളിക്കാനും പിടിച്ചു കെട്ടാനും ഇനി കഴിയില്ലല്ലോ വെറുതെ ഓർക്കാനല്ലേ കഴിയൂ.. കടുപ്പമുള്ള പാൽചായ ചൂടാറ്റി കുടിക്കുമ്പോൾ.. പാലും ചൂടുമില്ലാത്ത ശർക്കര ചായ കുടിച്ചിരുന്നത്….. സോളാർ പാനലിൽ ചൂടായ വെള്ളം കുളി മുറിയിലെ ബക്കറ്റിൽ തിരിച്ചിട്ട് കോരി കുളിക്കുമ്പോൾ… തെക്കേ പാടത്തെ കല്ലു കുളത്തിൽ ചാടി കുളിച്ചിരുന്ന പ്രഭാതങ്ങളെ.. വറുത്ത അരിപ്പൊടി ചൂടു വെള്ളത്തിൽ വാട്ടി കുഴച്ച് വാഴയിലയിൽ പരത്തി ഇരുമ്പു ചട്ടിയിൽ ചുട്ടെടുക്കുന്ന കൈപ്പത്തിരിയിൽ വെള്ളം ചേർക്കാതെ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്ന തേങ്ങാപാലൊഴിച്ച് പ്രാതൽ കഴിക്കുമ്പോൾ… കാന്താരി മുളകും ഉണക്ക വാളൻ പുളിയും ഉപ്പും അടച്ചുറ്റിപലകയിൽ ഞെരടിയെടുത്ത ചമ്മന്തിയും പഴങ്കഞ്ഞിയും പ്ലാവില കയിലാൽ കോരി കുടിച്ചിരുന്നത്… ഉച്ചതിരിഞ്ഞുള്ള ചായക്ക് എണ്ണപലഹാരം കഴിക്കുമ്പോൾ.. കട്ടൻ ചായക്കൊപ്പം കാച്ചിലോ കപ്പയോ പുഴുങ്ങിയത് കിട്ടിയിരു- ന്നെങ്കിൽ എന്നു കൊതിച്ചിരുന്നത്.. ചുവന്ന ഉണ്ടക്കണ്ണുള്ള അസ്തമയ സൂര്യൻ ജനലിനു പുറത്ത്…

വായനയുടെ ഇടനാഴിയിൽ അക്ഷരങ്ങൾ കൂട്ടിയിണക്കിയതാണ് ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം ഇടയ്ക്കുള്ള സല്ലാപ സന്ദേശങ്ങളിലൂടെ അപരിചിതരുടെ ഇടത്താവളത്തിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ ഒരിക്കൽ പുറത്ത് കടന്നു കൂടുവിട്ട് സ്വതന്ത്രരായവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഞങ്ങളും ചേർന്നു ഒരുമിച്ചുള്ള യാത്രയിൽ മരുഭൂമികൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ അകലം കൂടുകയും ഒറ്റപെടുകയും ചെയ്തു നോക്കൂ..നമ്മുടെ അരികിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ഈ പുഴ എത്രയോ കൂർത്തുമൂർത്ത പരുക്കൻ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ മുറിപ്പാടുകളും ഉടൽ നോവുമായ് ദുരിതദൂരം പിന്നിട്ടാണ് വരുന്നത് പ്രക്ഷുബ്ധതയുടെ കടൽമുഴക്കങ്ങളിൽ വീണൊടങ്ങുവാനാണു വിധിയെന്നറിഞ്ഞിട്ടും എത്ര സൗമ്യവും പ്രശാന്തവുമായിട്ടാണ് ആ പ്രയാണം … അത്ര സുഗമമല്ലാത്ത ജീവിത വീഥിയിൽ നാം തളരുമ്പോൾ ചുറ്റുമൊന്നു നോക്കൂ വേനൽ നുള്ളി വേദനിപ്പിച്ചാലും വസന്തം തൊട്ടുരുമ്മി ചിരിപ്പിച്ചാലും വർഷം വന്ന് തല്ലി തൊഴിച്ചാലും പച്ച ചിരിയുമായ് ആകാശം നോക്കി ആശ്ചര്യംകൊള്ളുന്ന ഭൂമിക നമ്മെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നില്ലേ.. പിണക്കങ്ങളും ഇണക്കങ്ങളും കൊണ്ട് മാത്രം സജീവമാകില്ല നമ്മൾ സ്വപ്നം കാണും ജീവിതം ഓരോ…