ഇന്ത്യയുടെ വിദേശ നയത്തിൽ ഏത് ബന്ധത്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടതെന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള പരമാധികാരം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട കേന്ദ്ര സർക്കാരിനാണ്. അതിനാൽ, അമേരിക്കയുമായി കൂടുതൽ അടുത്ത ബന്ധം വളർത്തിയെടുക്കുക എന്ന നയം രാജ്യത്തിനുള്ളിൽ ചർച്ചാ വിഷയമാകുമെങ്കിലും, നരേന്ദ്ര മോദി സർക്കാരിന്റെ തീരുമാനത്തെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്തായാലും, ഇടതുപക്ഷ പാർട്ടികൾ പോലുള്ള ചില അപവാദങ്ങൾ ഒഴികെ, ഇന്ത്യയിലെ രാഷ്ട്രീയ വർഗത്തിനിടയിൽ ഈ വിഷയത്തിൽ സാർവത്രികമായ ഒരു സമവായമുണ്ട്. എന്നാല്, ഈ നയമാറ്റം ഇന്ത്യൻ സർക്കാരിനുവേണ്ടി തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നതിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, അത് എതിർക്കപ്പെടേണ്ടതു മാത്രമല്ല, ന്യായീകരിക്കാവുന്നതുമാണ്.
ഓപ്പറേഷൻ സിന്ദൂരിലെ വെടിനിർത്തൽ മുതൽ ഇന്നു വരെയുള്ള പല സുപ്രധാന തീരുമാനങ്ങളും ഇന്ത്യൻ സർക്കാർ സംസാരിക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ യുഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് ഖേദകരമാണ്. ഇന്ത്യ സന്ദർശിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് യുഎസ് സ്റ്റേറ്റ് സെക്രട്ടറി മാർക്കോ റൂബിയോ ഈ പരമ്പരയിൽ ഒരു പുതിയ അദ്ധ്യായം കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ഇന്ത്യ വെനിസ്വേലയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുമെന്നും വെനിസ്വേലയുടെ ആക്ടിംഗ് പ്രസിഡന്റ് ഡെൽസി റോഡ്രിഗസ് ഉടൻ ന്യൂഡൽഹി സന്ദർശിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം വാഷിംഗ്ടണിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇന്ത്യയിലെത്തിയ ശേഷം, അഞ്ച് വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഇന്ത്യ യുഎസിൽ നിന്ന് 500 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ എണ്ണ വാങ്ങുമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഈ വാങ്ങൽ യുഎസുമായുള്ള ഉഭയകക്ഷി വ്യാപാര കരാറിന്റെ ഭാഗമാകുമെന്ന് മുമ്പ് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. ആ സമയത്ത്, ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ താരിഫ് യുദ്ധത്തിനെതിരെ യുഎസ് സുപ്രീം കോടതി ഇതുവരെ ഒരു വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചിരുന്നില്ല. അതിന്റെ തീരുമാനം വ്യാപാര കരാറിന്റെ മുഴുവൻ ഭൂപ്രകൃതിയെയും മാറ്റിമറിച്ചു.
എന്നാല്, വാങ്ങൽ നിബന്ധനകൾക്ക് ഇന്ത്യ സമ്മതിച്ചതായി റൂബിയോ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടും കരാർ ഇപ്പോഴും സ്തംഭിച്ചിരിക്കുന്നു! ഇന്ത്യൻ സർക്കാരിന്റെ പ്രതിഷേധമില്ലായ്മ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാടിന്റെ സ്ഥിരീകരണമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഉഭയകക്ഷി, അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളെ യുഎസ് പുനർനിർവചിക്കുന്നതിന്റെ മറ്റ് ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ട്. സഖ്യകക്ഷികളെ കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് അവർ നവ-കൊളോണിയൽ നയങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാൻ മോദി സർക്കാർ തയ്യാറാണോ? ഈ ചോദ്യം ഇന്ത്യയിലെ ഭൂരിഭാഗം പൊതുജനാഭിപ്രായത്തെയും അലട്ടുന്നുണ്ട്.
ചീഫ് എഡിറ്റര്
