മഹാഭാരതത്തിലെ കർണ്ണൻ, കൗരവ -പാണ്ഡവ വംശചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണവും ഹൃദയസ്പർശിയുമായ കഥാപാത്രങ്ങളിലൊരാളാണ്. ജന്മരഹസ്യത്തിന്റെ വേദനയും, സാമൂഹികമായ അവഗണനയും, അസാധാരണമായ കഴിവും, യുദ്ധ തന്ത്രങ്ങളും, ധീരനും, ബലവാനും, സൗഹൃദത്തോടുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വസ്തതയും, വിധിയുടെ ക്രൂരമായ വഴിത്തിരിവുകളും ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന ജീവിതമായിരുന്നു കർണ്ണന്റേത്. സൂര്യദേവന്റെ പുത്രനായി കുന്തിക്ക് ജനിച്ചെങ്കിലും, സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മർദ്ദത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കർണ്ണനെ വളർത്തിയത് അധിരഥനും രാധയുമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കർണ്ണന്റെ വ്യക്തി ജീവിതം ജന്മത്തേക്കാൾ, ഒരു മനുഷ്യന്റെ വളർച്ചയും വ്യക്തിത്വവും പ്രധാനമാണെന്ന വലിയ സന്ദേശം നൽകുന്നു. കർണ്ണന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വേദന അവന്റെ കഴിവിനും സാമൂഹിക അംഗീകാരത്തിനുമിടയിലെ അന്തരമായിരുന്നു. അർജുനനോടു തുല്യമായ, ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ അതിനും മുകളിൽ അതുല്യമായ യുദ്ധശേഷിയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, “സൂതപുത്രൻ” എന്ന പരിഹാസം അവനെ നിരന്തരം പിന്തുടർന്നു തളർത്തിയിരുന്നു. മനുഷ്യനെ അവന്റെ കഴിവുകൊണ്ടല്ല, ജന്മംകൊണ്ടും, കുലമഹിമകൊണ്ടും, സാമൂഹിക പദവികൊണ്ടും വിലയിരുത്തുന്ന മനോഭാവത്തിന്റെ പ്രതീകമായാണ് കർണ്ണന്റെ ജീവിതത്തെ വായിക്കാനാകുന്നത്.…
കർണ്ണൻ – വിധിവൈപരീത്യം (സമകാലിക ജീവിതവും കർണ്ണനും): ജയശങ്കര്‍ പിള്ള
